ஒரு 9 வயது சிறுமி… 20 நாட்களாகப் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்தாள்! ஏன் தெரியுமா?

உங்கள் குழந்தை திடீரென்று பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்தால், நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?

“பள்ளிக்குப் போக வேண்டும்!”

“ஏன் இப்படிப் பிடிவாதம் பிடிக்கிறாய்?”

“எல்லாக் குழந்தைகளும் பள்ளிக்குப் போகிறார்கள். உனக்கு மட்டும் என்ன பிரச்சினை?”

இப்படித்தான் பல பெற்றோர்கள் குழந்தைகளிடம் கேட்கிறார்கள்.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை நாம் கேட்க மறந்துவிடுகிறோம்.

“என் குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்ல விரும்பாததற்குப் பின்னால் என்ன உணர்ச்சி இருக்கிறது?”

என்னுடைய உளவியல் சிகிச்சை அனுபவத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம், இந்தக் கேள்வியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தியது.

1. 20 நாட்களாகப் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்த சிறுமி

சில காலத்திற்கு முன்பு பெற்றோர்கள் தங்களுடைய ஒன்பது வயது மகளை என்னிடம் அழைத்து வந்தார்கள்.

அந்தச் சிறுமி தொடர்ந்து 20 நாட்களாகப் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

பெற்றோர்கள் பல வழிகளில் முயற்சி செய்திருந்தார்கள்.

அறிவுரை கூறினார்கள்.

பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டிய அவசியத்தை விளக்கினார்கள்.

சில நேரங்களில் கட்டாயப்படுத்தவும் முயற்சி செய்தார்கள்.

ஆனால் அந்தச் சிறுமி பள்ளிக்குச் செல்லவே மறுத்துவிட்டாள்.

பெற்றோர்களுக்கு இது மிகுந்த கவலையை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

குழந்தையின் கல்வி பாதிக்கப்படுமோ என்ற பயமும் இருந்தது.

அந்தக் குழந்தையின் நடத்தைக்குப் பின்னால் என்ன காரணம் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்காக முதலில் பெற்றோர்களிடம் பேசினேன்.

2. பெற்றோரின் மனஅழுத்தம் குழந்தைகளிடம் எப்படி வெளிப்படுகிறது?

அந்தப் பெற்றோர்களின் வாழ்க்கையில் பல சிரமங்கள் இருந்தன.

பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள்.

வேலைப்பளு.

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலை.

குடும்பப் பொறுப்புகள்.

தொடர்ச்சியான மனஅழுத்தம்.

இத்தகைய சூழ்நிலைகளால் அவர்கள் மனதளவில் சோர்வடைந்திருந்தார்கள்.

அந்த மனஅழுத்தம் குழந்தையுடன் பேசும் விதத்திலும் வெளிப்பட்டது.

குழந்தை சிறிய தவறு செய்தாலும் கோபப்படுவது.

அடிக்கடி திட்டுவது.

சில நேரங்களில் அடிப்பது.

இவை அவர்களுடைய அன்றாட வாழ்க்கையில் நடந்துகொண்டிருந்தன.

குழந்தையை நல்ல முறையில் வளர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் பெற்றோர்களுக்கு இருந்திருக்கலாம்.

ஆனால் அவர்கள் பயன்படுத்திய சில அணுகுமுறைகள் குழந்தையின் உணர்ச்சிப் பாதுகாப்பைப் பாதிக்கக்கூடியவையாக இருந்தன.

பெற்றோரின் மனஅழுத்தத்தைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். அதே நேரத்தில் குழந்தைகளை அடிப்பதையோ அவமானப்படுத்துவதையோ நியாயப்படுத்த முடியாது.

குழந்தைகள் பாதுகாப்பாக உணரும் குடும்பச் சூழலை உருவாக்குவது மிகவும் அவசியம்.

3. சிறுமியிடம் பேசியபோது தெரியவந்த அதிர்ச்சியான உண்மை

பின்னர் அந்தச் சிறுமியிடம் பேசினேன்.

அவள் பள்ளியைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறாள்?

பள்ளியில் அவளுக்கு என்ன நடந்தது?

எதனால் பள்ளிக்குச் செல்ல விரும்பவில்லை?

என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தேன்.

அப்போதுதான் ஒரு முக்கியமான சம்பவம் தெரியவந்தது.

பள்ளியில் அந்தச் சிறுமி ஒரு சக மாணவியைக் கிள்ளியிருந்தாள்.

அந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, மற்றொரு மாணவியின் பெற்றோர் பள்ளிக்கு வந்து இந்தச் சிறுமியை அடித்ததாக அவள் தெரிவித்தாள்.

அந்த அனுபவம் அவளுக்கு மிகுந்த பயத்தையும் மனவேதனையையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது.

அவளுடைய மனதில் பள்ளி என்பது பாதுகாப்பான இடமாக உணரப்படாமல் போயிருக்கலாம்.

மீண்டும் அப்படியான சம்பவம் நடந்துவிடுமோ என்ற பயம் உருவாகியிருக்கலாம்.

இதனால் அவள் பள்ளிக்குச் செல்வதைத் தவிர்க்கத் தொடங்கியிருந்தாள்.

அவளுக்குப் படிப்பில் ஆர்வம் இல்லாமல் போனதுதான் பிரச்சினை என்று கருத முடியாது. பள்ளியுடன் தொடர்புடைய ஒரு பயமூட்டும் அனுபவம் அவளுடைய மறுப்புக்குப் பின்னால் இருந்தது.

4. School Refusal என்றால் என்ன?

சில குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுப்பதை உளவியலில் School Refusal என்று குறிப்பிடுகிறோம்.

இது தனியாக ஒரு மனநோய் கண்டறிதல் அல்ல.

பள்ளிக்குச் செல்வதில் குழந்தை அனுபவிக்கும் குறிப்பிடத்தக்க உணர்ச்சிச் சிரமத்தைக் குறிக்கும் ஒரு விளக்கச் சொல்.

இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.

• பள்ளியில் ஏற்பட்ட பயமூட்டும் அனுபவங்கள்

• சக மாணவர்களால் தொந்தரவு அல்லது துன்புறுத்தல்

• ஆசிரியர்கள் அல்லது பெரியவர்களுடன் ஏற்பட்ட எதிர்மறை அனுபவங்கள்

• பிரிவுப் பதற்றம்

• கல்வி தொடர்பான அழுத்தம்

• நண்பர்களுடன் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகள்

• குடும்பத்தில் நிலவும் மனஅழுத்தம்

• பதற்றம் அல்லது பிற மனநலச் சிரமங்கள்

சில குழந்தைகள் தங்களுடைய பயத்தை வார்த்தைகளால் தெளிவாக வெளிப்படுத்த முடியாமல் இருக்கலாம்.

அதற்குப் பதிலாக அழுவது, கோபப்படுவது, அமைதியாக இருப்பது அல்லது பள்ளிக்குச் செல்ல மறுப்பது போன்ற நடத்தைகளைக் காட்டலாம்.

எனவே குழந்தையின் நடத்தையை மட்டும் கவனிக்காமல், அதன் பின்னால் இருக்கும் காரணங்களையும் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

5. குழந்தையை மாற்றுவதற்கு முன்பு பெற்றோரின் அணுகுமுறையை மாற்றினோம்

அந்தச் சிறுமியின் நிலையைப் புரிந்துகொண்ட பிறகு, பெற்றோர்களுக்கும் தனிப்பட்ட உளவியல் அமர்வுகளைத் தொடங்கினோம்.

அவர்களைக் குற்றம் கூறுவது நோக்கமாக இருக்கவில்லை.

அவர்களுடைய மனஅழுத்தம் குழந்தையுடன் பேசும் விதத்தையும் நடந்துகொள்ளும் முறையையும் எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவினோம்.

குழந்தைகளின் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்வது.

கோபத்தில் உடனடியாகச் செயல்படாமல் இருப்பது.

அடிப்பதையும் அவமானப்படுத்துவதையும் நிறுத்துவது.

குழந்தையுடன் பாதுகாப்பான உரையாடலை உருவாக்குவது.

குழந்தையின் நல்ல செயல்களைப் பாராட்டுவது.

போன்ற அணுகுமுறைகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தோம்.

அதன்பிறகு பெற்றோர்கள் ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தைத் தொடங்கினார்கள்.

குழந்தையிடம் பேசும் மொழியை மாற்றினார்கள்!

6. குழந்தைகளிடம் எப்போதும் கட்டளைகள் மட்டுமே பேசுகிறோமா?

பல குடும்பங்களில் குழந்தைகளுடன் நடைபெறும் அன்றாட உரையாடல்களைக் கவனித்துப் பாருங்கள்.

“எழுந்திரு!”

“பல் தேய்!”

“சாப்பிடு!”

“பள்ளிக்குப் போ!”

“படி!”

“மொபைலை வை!”

“ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?”

இப்படிப் பல கட்டளைகளும் அறிவுரைகளும் தொடர்ந்து வழங்கப்படுகின்றன.

குழந்தைகளுக்கு ஒழுங்குமுறையைக் கற்றுக்கொடுப்பது அவசியம்.

அன்றாடப் பொறுப்புகளை நினைவூட்டுவதும் தவறல்ல.

ஆனால் பெற்றோர்–குழந்தை உரையாடல்கள் முழுவதும் கட்டளைகளாகவும் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகவும் இருந்தால், குழந்தைகளுக்கு அன்பான உரையாடலுக்கான வாய்ப்புகள் குறையலாம்.

குழந்தைகளுக்கு அறிவுரைகள் மட்டுமல்ல.

அன்பு தேவை.

புரிதல் தேவை.

பாராட்டு தேவை.

மகிழ்ச்சியான உரையாடல்கள் தேவை.

அவர்களுடைய கற்பனைத்திறனை வளர்க்கும் அனுபவங்களும் தேவை.

7. ஒரு தாய் சொன்ன கற்பனைக் கதை!

சில அமர்வுகளுக்குப் பிறகு அந்தத் தாய் என்னிடம் ஒரு அழகான அனுபவத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.

ஒருநாள் மகளுக்கு உணவு ஊட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, வழக்கம்போல் அறிவுரைகள் கூறுவதற்குப் பதிலாக ஒரு கற்பனைக் கதையைச் சொல்லத் தொடங்கியிருந்தார்.

அவர் மகளிடம் சொன்னார்:

“நீ ஒரு அழகான விமானத்தில் பறந்துகொண்டிருக்கிறாய் என்று கற்பனை செய்துகொள்.

விமானம் மேகங்களுக்கு நடுவே பறக்கிறது.

ஜன்னல் வழியாக நீ வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாய்.

அப்போது உனக்கு ஒரு அழகான பாடல் எழுத வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

நீ ஒரு பாடலை எழுதுகிறாய்.

அந்தப் பாடல் பின்னர் ஒரு இசை ஆல்பமாக மாறுகிறது.

உலகம் முழுவதும் அந்தப் பாடல் பிரபலமாகிறது.

விமானம் தரையிறங்கும்போது பலர் உன்னை வரவேற்கக் காத்திருக்கிறார்கள்.

ஏனென்றால் நீ ஒரு சிறந்த பாடலாசிரியராகப் புகழ்பெற்றிருக்கிறாய்!”

இந்தக் கதையைக் கேட்ட அந்தச் சிறுமி மகிழ்ச்சியாகச் சிரித்ததாகத் தாய் பகிர்ந்துகொண்டார்.

அந்தத் தாய்க்கும் ஒரு புதிய அனுபவமாக அது அமைந்தது.

வழக்கமான கட்டளைகளுக்கு அப்பால் மகளுடன் மகிழ்ச்சியாகப் பேச முடியும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

குழந்தைகளின் கற்பனைத்திறனைத் தூண்டும் உரையாடல்கள், பெற்றோர்–குழந்தை உறவில் மகிழ்ச்சியையும் நெருக்கத்தையும் உருவாக்க உதவலாம்.

8. பெற்றோரின் அணுகுமுறை மாறியபோது என்ன நடந்தது?

பெற்றோர்கள் தங்களுடைய பேச்சிலும் நடத்தையிலும் மாற்றங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார்கள்.

குழந்தையிடம் கோபமாகப் பேசுவதைக் குறைக்க முயற்சித்தார்கள்.

அவளுடைய உணர்ச்சிகளைக் கவனிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

மகிழ்ச்சியான உரையாடல்களுக்கு நேரம் ஒதுக்கினார்கள்.

அவளுடைய ஆர்வங்களையும் கற்பனைத்திறனையும் ஊக்குவித்தார்கள்.

இந்த மாற்றங்களுக்குப் பிறகு குழந்தையின் நடத்தையிலும் மகிழ்ச்சியிலும் நல்ல முன்னேற்றங்களைப் பெற்றோர்கள் கவனித்ததாகப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

இந்த அனுபவம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை உணர்த்துகிறது.

குழந்தையின் நடத்தையை மாற்ற முயற்சிப்பதற்கு முன்பு, அந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்ச்சிகளையும் அனுபவங்களையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அதே நேரத்தில் பள்ளியில் ஏற்பட்ட பயமூட்டும் சம்பவத்திற்கும் உரிய கவனம் தேவை. குழந்தையின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துதல், பள்ளி நிர்வாகத்துடன் பேசுதல் மற்றும் தேவைக்கேற்ப படிப்படியாகப் பள்ளிக்குத் திரும்ப உதவுதல் ஆகியவையும் முக்கியமானவை.

9. குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்தால் பெற்றோர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

1. உடனடியாகப் பிடிவாதம் என்று முடிவு செய்யாதீர்கள்

பள்ளிக்குச் செல்ல மறுப்பதற்குப் பின்னால் பயம், மனவேதனை அல்லது வேறு சிரமங்கள் இருக்கலாம்.

2. குழந்தையிடம் அமைதியாகப் பேசுங்கள்

“பள்ளிக்குப் போக ஏன் பயமாக இருக்கிறது?”

“பள்ளியில் ஏதாவது உன்னை வருத்தப்படுத்தியதா?”

“நீ பாதுகாப்பாக உணர என்ன செய்யலாம்?”

என்று அன்புடன் கேளுங்கள்.

3. குழந்தையின் உணர்ச்சிகளை அங்கீகரியுங்கள்

“இதனால் உனக்கு பயமாக இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறேன்.”

என்று தெரிவியுங்கள்.

குழந்தை பேசும்போது குறுக்கிடாமல் கேளுங்கள்.

4. அடிப்பதையும் மிரட்டுவதையும் தவிருங்கள்

உடல் தண்டனை குழந்தையின் பயத்தையும் மனவேதனையையும் அதிகரிக்கலாம்.

5. பள்ளியுடன் இணைந்து செயல்படுங்கள்

குழந்தைக்குப் பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்க பள்ளி நிர்வாகத்துடன் பேசுங்கள்.

தேவைக்கேற்ப குழந்தைக்கான படிப்படியான பள்ளி வருகைத் திட்டத்தை உருவாக்கலாம்.

6. மகிழ்ச்சியான உரையாடல்களை உருவாக்குங்கள்

குழந்தையின் ஆர்வங்கள், கனவுகள், விளையாட்டுகள் மற்றும் கற்பனை உலகம் பற்றிப் பேசுங்கள்.

7. தேவைப்பட்டால் உளவியல் உதவி பெறுங்கள்

பள்ளிக்குச் செல்ல மறுப்பது தொடர்ந்து நீடித்தாலோ, குழந்தை அதிகமான பயம் அல்லது மனவேதனையை அனுபவித்தாலோ குழந்தைகள் மனநல நிபுணரின் உதவியை நாடுங்கள்.

10. Positive Parenting – நல்ல பெற்றோராக இருப்பது என்றால் என்ன?

நல்ல பெற்றோராக இருப்பது குழந்தைகள் செய்யும் ஒவ்வொரு தவறையும் உடனடியாகச் சரிசெய்வது மட்டுமல்ல.

குழந்தைகளின் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்வது.

அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்குவது.

தவறுகளைத் திருத்தும்போது அவமானப்படுத்தாமல் வழிகாட்டுவது.

அவர்களுடைய தனித்துவத்தை மதிப்பது.

நல்ல பழக்கங்களை வளர்க்க உதவுவது.

குழந்தைகளுடன் மகிழ்ச்சியான உறவை உருவாக்குவது.

இவை அனைத்தும் Positive Parenting-ன் முக்கியமான அம்சங்கள்.

குழந்தைகள் எப்போதும் நம்முடைய அறிவுரைகளை மட்டும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.

அவர்கள் நம்முடைய அன்பையும், பாதுகாப்பையும், புரிதலையும், மகிழ்ச்சியான உரையாடல்களையும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

11. Calmscious – பெற்றோர்களுக்கான சிறப்பு உளவியல் அமர்வு

உங்கள் குழந்தையும் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுக்கிறாரா?

அடிக்கடி கோபப்படுகிறாரா?

மொபைல் பயன்பாடு அதிகமாக இருக்கிறதா?

படிப்பில் ஆர்வம் குறைந்துவிட்டதா?

நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்க மறுக்கிறாரா?

குழந்தையிடம் எப்படிப் பேசுவது, எப்படி நடந்துகொள்வது என்று தெரியாமல் சிரமப்படுகிறீர்களா?

Calmscious Parenting உளவியல் விழிப்புணர்வு அமர்வில் கலந்துகொள்ளுங்கள்.

குழந்தைகளின் நடத்தைக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்வது, பெற்றோரின் மனஅழுத்தத்தைக் கையாள்வது, நல்ல உரையாடலை உருவாக்குவது மற்றும் குழந்தைகளுடன் ஆரோக்கியமான உறவை வளர்ப்பது போன்றவற்றை அறிந்துகொள்ளலாம்.

Dr. Mehar's Live Session

வெள்ளிக்கிழமை | இரவு 8:00 மணி

YouTube: https://www.youtube.com/@calmscious-tamil

பயிற்சி அறிவிப்புகளுக்கான WhatsApp குழு:

https://chat.whatsapp.com/IxietuAlS1A6GAPc3lPGan

இறுதியாக…

ஒரு குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்ல மறுக்கும்போது, அதன் நடத்தையை மட்டும் பார்த்து முடிவெடுக்காதீர்கள்.

அந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் இருக்கும் அனுபவத்தைக் கேளுங்கள்.

பயத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துங்கள்.

குழந்தையுடன் அன்பாகப் பேசுங்கள்.

அவர்களுடைய கற்பனைத்திறனையும் தனித்துவத்தையும் வளர்க்க உதவுங்கள்.

குழந்தைகளை மாற்ற முயற்சிப்பதற்கு முன்பு, அவர்களைப் புரிந்துகொள்ளக் கற்றுக்கொள்வோம்!

Dr. Mehar Nithyan, PhD (Psychology)
Founder & Director – Calmscious Therapy
Salem, Tamil Nadu

Contact: 8838428286
Website: https://calmscious.com/

குறிப்பு: தனிப்பட்ட அடையாளங்களை வெளிப்படுத்தாமல் பகிரப்படும் உளவியல் அனுபவம் இது. குழந்தையின் பள்ளி மறுப்புக்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். இக்கட்டுரை தனிப்பட்ட உளவியல் மதிப்பீட்டிற்கு மாற்றாகாது.