எல்லா செய்திகளுக்கும் உங்கள் மனதில் இடம் கொடுக்க வேண்டுமா? குற்றச் செய்திகள் நமது மனநலத்தை எப்படி பாதிக்கின்றன?

“ஒரு செய்தியைத் தெரிந்துகொள்வது அவசியம். ஆனால் அந்தச் சம்பவத்தை நமது மனதிற்குள் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்க வேண்டுமா?”

இன்று ஒரு செய்தி வெளியானால், அது செய்தித்தாளுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை.

அதே சம்பவம் தொலைக்காட்சியில் வருகிறது.

YouTube-ல் விவாதிக்கப்படுகிறது.

Instagram-ல் Reel ஆகிறது.

WhatsApp-ல் பகிரப்படுகிறது.

Facebook-ல் மீண்டும் மீண்டும் நமது கவனத்திற்கு வருகிறது.

குறிப்பாக குழந்தைகள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல், வன்முறை, கொலை மற்றும் பிற அதிர்ச்சியூட்டும் சம்பவங்கள் தொடர்பான செய்திகள் நமது மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

சில மாதங்களுக்கு முன்பு Epstein Files தொடர்பான செய்திகள் உலகளவில் அதிக கவனம் பெற்றன.

அதேபோல் நம்மைச் சுற்றிலும் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் செய்திகள் விவாதிக்கப்படுகின்றன.

இத்தகைய விஷயங்களைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வது முக்கியம்.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு முக்கியம்.

குற்றச்சாட்டுகள் முறையாக விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைகளும் தனியுரிமையும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

நீதி நிலைநாட்டப்பட வேண்டும்.

ஆனால் இதற்கு நடுவில் நாம் கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான கேள்வி இருக்கிறது.

“இந்தச் செய்திகளை மீண்டும் மீண்டும் பார்ப்பது நமது மனதை என்ன செய்கிறது?”

1. பல வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த அனுபவம் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது

Epstein தொடர்பான செய்திகள் அதிகமாகப் பேசப்பட்ட காலத்தில், செய்திகளின் emotional impact-ஐ என்னுடைய Calmscious psychotherapy practice-ல் கவனித்திருக்கிறேன்.

ஒரு பெண் என்னை psychotherapy-க்காகச் சந்தித்தார்.

அவருடைய குழந்தைப் பருவத்தில் விரும்பத்தகாத ஒரு பாலியல் அனுபவம் ஏற்பட்டிருந்ததாகப் பகிர்ந்தார்.

பல வருடங்கள் கடந்திருந்தன.

ஆனால் பாலியல் துன்புறுத்தல் தொடர்பான செய்திகளைத் தொடர்ந்து பார்த்தபோது, அந்தப் பழைய அனுபவத்தின் நினைவுகள் மீண்டும் அதிகமாகத் தோன்ற ஆரம்பித்தன.

தூக்கம் பாதிக்கப்பட்டது.

மன அமைதி குறைந்தது.

பழைய சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய பயமும் வேதனையும் மீண்டும் எழுந்தன.

சில நேரங்களில் அந்த அனுபவம் மீண்டும் நிகழ்வதைப் போன்ற உணர்வும் ஏற்பட்டதாக அவர் பகிர்ந்தார்.

சம்பவம் கடந்தகாலத்தில் நடந்திருந்தாலும், அதனுடன் தொடர்புடைய நினைவுகளும் உணர்வுகளும் சில சூழ்நிலைகளில் மீண்டும் தூண்டப்படலாம்.

இதைத்தான் Trauma Trigger என்ற கருத்தின் மூலம் புரிந்துகொள்ளலாம்.

ஒரு செய்தி, படம், ஒலி, வார்த்தை அல்லது காட்சி கடந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட distressing experience-ஐ நினைவுபடுத்தலாம்.

அதனால் அந்த நபர் பலவீனமானவர் என்று அர்த்தமல்ல.

அதேபோல் எல்லா distressing memories-உம் PTSD என்ற diagnosis-ஐ குறிக்காது. அதன் தன்மை மற்றும் தாக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள professional assessment தேவைப்படலாம்.

2. இரண்டு பெண் குழந்தைகளின் தந்தைக்கு ஏற்பட்ட பயம்

மற்றொரு client இரண்டு பெண் குழந்தைகளின் தந்தை.

அவர் தனது மனைவியை இழந்தவர்.

வேலை காரணமாக சில நேரங்களில் குழந்தைகளின் பராமரிப்பைத் தனியாக ஒருங்கிணைக்க வேண்டிய பொறுப்பு அவருக்கு இருந்தது.

குழந்தைகள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல் தொடர்பான செய்திகளைத் தொடர்ந்து பார்த்த பிறகு, அவருடைய மனதில் ஒரு கேள்வி அதிகமாகத் தோன்ற ஆரம்பித்தது.

“என் குழந்தைகளுக்கும் ஏதாவது நடந்துவிட்டால்?”

இந்த எண்ணம் மீண்டும் மீண்டும் வந்தது.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்பைப் பற்றிய கவலை அதிகரித்தது.

எதிர்காலத்தில் நடக்கக்கூடிய ஆபத்துகளை மனம் தொடர்ந்து கற்பனை செய்யத் தொடங்கியது.

ஒரு தந்தையாகக் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பைப் பற்றி கவலைப்படுவது இயல்பானது.

ஆனால் அந்தக் கவலை தொடர்ந்து அதிகரித்து, அன்றாட வாழ்க்கையையும் மன அமைதியையும் பாதிக்கும்போது அதை கவனிக்க வேண்டியது அவசியம்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

Appropriate Caution என்பது பாதுகாப்பிற்கான நடவடிக்கை.

Excessive Anxiety என்பது சாத்தியமான ஆபத்தை மனதில் மீண்டும் மீண்டும் கற்பனை செய்து distress அனுபவிப்பது.

குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு விழிப்புணர்வு தேவை.

ஆனால் பெற்றோர் தொடர்ந்து பயத்தில் வாழ வேண்டிய அவசியமில்லை.

3. Awareness வேறு; Repeated Exposure வேறு

ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வது awareness.

அந்தச் சம்பவம் தொடர்பான warning signs, safety measures மற்றும் reporting procedures பற்றிப் புரிந்துகொள்வது பயனுள்ள awareness.

ஆனால் ஒரே சம்பவத்தை:

• மீண்டும் மீண்டும் வீடியோவாகப் பார்ப்பது,

• பல YouTube debates-ல் தொடர்ந்து கேட்பது,

• அதே காட்சிகளை Reels-ல் பார்ப்பது,

• WhatsApp forwards மூலம் மீண்டும் மீண்டும் அணுகுவது,

• அடுத்து என்ன நடந்திருக்கலாம் என்று தொடர்ந்து கற்பனை செய்வது

ஆகியவை சிலருக்கு emotional distress-ஐ அதிகரிக்கக்கூடும்.

ஒரே செய்தியை 20 பேர் பேசுவதைக் கேட்பதால் 20 மடங்கு விழிப்புணர்வு கிடைக்கும் என்று அர்த்தமில்லை.

சில நேரங்களில் நமது மனதிற்கு கிடைப்பது அதே disturbing information-ன் repeated exposure மட்டுமே.

ஒரு செய்தியைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், அந்தச் செய்திக்குள் மனதளவில் தொடர்ந்து வாழ்வதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.

4. Disturbing News நமது மனதை எப்படிப் பாதிக்கலாம்?

மனித மூளை ஆபத்து தொடர்பான தகவல்களுக்கு இயல்பாகவே கவனம் செலுத்தக்கூடும்.

இது பாதுகாப்பு சார்ந்த ஒரு செயல்முறை.

ஆனால் தொடர்ந்து disturbing content பார்க்கும்போது சிலரிடம்:

Intrusive Thoughts: விரும்பாத நினைவுகள் அல்லது காட்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் மனதில் தோன்றலாம்.

Catastrophic Thinking: “என் குடும்பத்திற்கும் இதே சம்பவம் நடந்துவிட்டால்?” போன்ற worst-case assumptions அதிகரிக்கலாம்.

Hypervigilance: சுற்றுப்புறத்தில் ஆபத்து இருக்கிறதா என்று அதிகமாகக் கண்காணிக்கும் நிலை உருவாகலாம்.

Sleep Disturbance: இரவில் அதே செய்திகளை நினைத்துக்கொண்டிருப்பதால் தூக்கம் பாதிக்கப்படலாம்.

Emotional Distress: பயம், கோபம், சோகம் அல்லது உதவ முடியாத நிலை போன்ற உணர்வுகள் அதிகரிக்கலாம்.

இவை அனைவருக்கும் ஏற்படும் என்று அர்த்தமில்லை. ஒருவரின் கடந்தகால அனுபவங்கள், தற்போதைய மனநிலை, support system மற்றும் content exposure ஆகியவற்றைப் பொறுத்து தாக்கம் மாறுபடும்.

Disturbing News பார்க்கும்போது நினைவில் கொள்ள வேண்டிய 5 உளவியல் வழிகள்

1. செய்தியைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்; தேவையற்ற கற்பனைகளைத் தொடர வேண்டாம்

ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்வது முக்கியம்.

ஆனால் அந்தச் சம்பவத்தின் ஒவ்வொரு விவரத்தையும் மனதிற்குள் கற்பனை செய்து பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

“இன்னும் என்ன நடந்திருக்கலாம்?”

“அந்த நேரத்தில் அவர்கள் என்ன அனுபவித்திருப்பார்கள்?”

என்று தொடர்ந்து மனக்காட்சிகளை உருவாக்குவது சிலருக்கு distress-ஐ அதிகரிக்கலாம்.

உங்களுக்கு உண்மையில் தேவையான தகவலைப் பெற்ற பிறகு அந்தச் செய்தியிலிருந்து இடைவெளி எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

2. ஒரே செய்தியை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்காதீர்கள்

ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றி நம்பகமான செய்தி மூலத்திலிருந்து தகவல் பெறுங்கள்.

அதே தகவலை பல்வேறு channels-ல் தொடர்ந்து பார்க்க வேண்டுமா என்று யோசியுங்கள்.

குறிப்பாக graphic images மற்றும் videos-ஐப் பார்ப்பதைத் தவிர்க்கலாம்.

தகவல் பெறுவதற்கு ஒவ்வொரு disturbing visual-ஐயும் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

3. “இந்தத் தகவலை வைத்து நான் என்ன செய்யப் போகிறேன்?” என்று கேளுங்கள்

இது மிகவும் முக்கியமான கேள்வி.

இந்தச் செய்தி குழந்தைகளின் பாதுகாப்பைப் பற்றி ஒரு புதிய விஷயத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறதா?

ஒரு warning sign-ஐப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறதா?

ஒரு குழந்தை உதவி கேட்டால் எப்படி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதை அறிய உதவுகிறதா?

பாதுகாப்பான reporting procedure பற்றி விளக்குகிறதா?

அப்படியானால் அந்தத் தகவலுக்கு ஒரு practical purpose இருக்கிறது.

ஆனால் எந்தப் புதிய புரிதலும் இல்லாமல் ஒரு disturbing video-விலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தால், சிறிது நேரம் நிறுத்துங்கள்.

Awareness என்பது தகவலைச் செயலாக மாற்ற உதவ வேண்டும்; பயத்தை மட்டும் அதிகரிக்கக் கூடாது.

4. ஒரு சம்பவத்தை வைத்து உலகம் முழுவதையும் மதிப்பிடாதீர்கள்

ஒரு கடுமையான குற்றம் நடந்திருக்கிறது என்பதால் எல்லா மனிதர்களும் ஆபத்தானவர்கள் என்று அர்த்தமில்லை.

அதேபோல் ஒரு சம்பவம் வேறு இடத்தில் நடந்ததால் நமது சுற்றுப்புறத்தில் எந்த ஆபத்தும் இருக்காது என்றும் கருதக்கூடாது.

இரண்டிற்கும் இடையில் சமநிலை தேவை.

குழந்தைகளுக்கு வயதுக்கேற்ற body safety education கொடுங்கள்.

அவர்கள் விரும்பாத தொடுதல் அல்லது நடத்தை பற்றி பாதுகாப்பாகப் பேசக்கூடிய சூழலை உருவாக்குங்கள்.

குழந்தையின் பேச்சை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

பாதுகாப்பான supervision மற்றும் reporting systems பற்றித் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.

ஆனால் எல்லோரையும் சந்தேகத்துடன் அணுகும் நிலையை உருவாக்க வேண்டாம்.

Awareness நமக்கு informed caution கொடுக்க வேண்டும்; constant fear அல்ல.

5. மீண்டும் உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் திரும்புங்கள்

உங்கள் வேலைக்கு உங்கள் கவனம் தேவை.

உங்கள் குழந்தைகளுக்கு உங்கள் பாதுகாப்பான, அக்கறையான presence தேவை.

உங்கள் உறவுகளுக்கு உங்கள் நேரம் தேவை.

உங்கள் உடலுக்கு ஓய்வும் தூக்கமும் தேவை.

உங்கள் எதிர்காலத்திற்கு உங்கள் இலக்குகள் தேவை.

ஒரு செய்தியைப் பார்த்த பிறகு மனம் பாதிக்கப்பட்டால், சிறிது நேரம் social media-விலிருந்து விலகுங்கள்.

மூச்சுப் பயிற்சி செய்யலாம்.

நடக்கலாம்.

நம்பகமான ஒருவரிடம் பேசலாம்.

அன்றாடச் செயல்களில் கவனத்தைத் திருப்பலாம்.

இவை ஒரு சம்பவத்தை மறுப்பதோ, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வலியைப் புறக்கணிப்பதோ அல்ல.

உங்கள் மனநலத்தைப் பாதுகாத்துக்கொண்டே சமூகப் பொறுப்புடன் செயல்படுவதற்கான வழிகள்.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு: பயத்தைவிட பயனுள்ள நடவடிக்கைகள் முக்கியம்

குழந்தைகள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல் பற்றிய செய்திகளைப் பார்க்கும்போது பெற்றோர்களுக்கு பயம் ஏற்படலாம்.

அந்தப் பயத்தை குழந்தைகளிடம் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக practical safety skills-ஐ கற்றுக்கொடுக்கலாம்.

குழந்தைகள் தங்கள் உடலுக்கு எல்லைகள் உள்ளன என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

யாருடைய நடத்தை uncomfortable-ஆக இருந்தாலும் அதை நம்பகமான பெரியவரிடம் சொல்லலாம் என்பதைத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

ஒருவர் ரகசியமாக வைத்திருக்கச் சொன்னாலும், தங்களைப் பயமுறுத்தினாலும் உதவி கேட்கலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

குழந்தை ஏதாவது பகிர்ந்தால் அதைக் கவனமாகக் கேட்டு, குற்றம் சாட்டாமல் பாதுகாப்பு அளிப்பது முக்கியம்.

இந்தியாவில் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான உடனடி பாதுகாப்பு அல்லது புகார் தேவைகளுக்கு பொருத்தமான காவல்துறை மற்றும் குழந்தைகள் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை அணுகலாம். அவசர உதவிக்கு 112, குழந்தைகளுக்கான உதவிக்கு 1098 ஆகிய எண்களும் பயன்படலாம்.

குழந்தையைப் பாதுகாப்பது குழந்தைக்கு உலகத்தையே பயமுறுத்துவதாகக் காட்டுவது அல்ல; பாதுகாப்பான உதவியை எப்படிப் பெறுவது என்று கற்றுக்கொடுப்பது.

செய்திகளைப் பார்த்த பிறகு பழைய Trauma Memories வந்தால்?

கடந்தகால பாலியல் துன்புறுத்தல் அல்லது வன்முறை அனுபவங்கள் உள்ள சிலருக்கு இதுபோன்ற செய்திகள் emotional triggers ஆக இருக்கலாம்.

அந்தச் சூழ்நிலையில்:

உங்களை distress செய்யும் content-இலிருந்து இடைவெளி எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

தற்போது நீங்கள் இருக்கும் இடத்தையும் சுற்றுப்புறத்தையும் கவனிக்கும் grounding techniques பயன்படுத்தலாம்.

நம்பிக்கையான ஒருவரிடம் உங்கள் உணர்வுகளைப் பகிரலாம்.

Intrusive memories, nightmares, anxiety அல்லது அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் சிரமம் தொடர்ந்து இருந்தால் trauma-informed mental-health professional-ஐ அணுகலாம்.

கடந்தகால அனுபவத்தை நினைவுபடுத்தும் ஒரு செய்தியைப் பார்த்ததற்காக, அந்த அனுபவத்தை மீண்டும் மீண்டும் விவரிக்க உங்களை கட்டாயப்படுத்த வேண்டியதில்லை.

உங்கள் பாதுகாப்பும், தயார்நிலையும், தேர்வும் முக்கியம்.

சமூகப் பொறுப்பும் மனநலப் பாதுகாப்பும் ஒன்றாக இருக்க முடியுமா?

நிச்சயமாக முடியும்.

ஒரு journalist, investigator, child-protection professional அல்லது சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரி ஒரு சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து கவனிக்க வேண்டிய பொறுப்பில் இருக்கலாம்.

சமூக ஆர்வலர்களும் சட்டப்பூர்வமான விழிப்புணர்வு மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடலாம்.

ஆனால் பொதுமக்கள் அனைவரும் ஒவ்வொரு disturbing news-ஐயும் நாள் முழுவதும் தொடர்ந்து பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஒரு செய்தியைப் பகிரும்போதும் பொறுப்புடன் செயல்பட வேண்டும்.

பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் தகவல்கள், புகைப்படங்கள் அல்லது வீடியோக்களைப் பகிர வேண்டாம்.

உறுதிப்படுத்தப்படாத குற்றச்சாட்டுகளை உண்மையாகப் பரப்ப வேண்டாம்.

Graphic content-ஐ விழிப்புணர்வு என்ற பெயரில் மீண்டும் பரப்ப வேண்டாம்.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்பைப் பற்றி பொறுப்புடன் பேசுவதும், நமது மனநலத்தைப் பாதுகாப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.

முடிவுரை: எல்லா செய்திகளையும் தெரிந்துகொள்ளலாம்; எல்லா செய்திகளையும் மனதில் சுமக்க வேண்டியதில்லை

உலகில் நடக்கும் அநீதிகளைப் பற்றி அறிந்துகொள்வது முக்கியம்.

பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்று பேசுவதும் முக்கியம்.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்காகச் செயல்படுவதும் முக்கியம்.

ஆனால் இதற்காக நமது மனம் தொடர்ந்து பயத்திலும் பதற்றத்திலும் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

Awareness வேறு. Repeated Exposure வேறு.

Empathy வேறு. Emotional Overload வேறு.

Appropriate Caution வேறு. Constant Fear வேறு.

நாம் பார்க்கும் ஒவ்வொரு செய்தியையும் நமது மனதில் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.

தேவையான தகவலை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

அதிலிருந்து பயனுள்ள நடவடிக்கைகளைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

தேவையற்ற disturbing exposure-ஐக் குறையுங்கள்.

உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் திரும்புங்கள்.

Awareness உங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும். அது உங்கள் மனதை முழுவதுமாக ஆக்கிரமிக்க வேண்டியதில்லை.

குழந்தைகளைப் பாதுகாப்போம்.

பாதிக்கப்பட்டவர்களை மதிப்போம்.

நீதிக்காகப் பொறுப்புடன் செயல்படுவோம்.

அதே நேரத்தில் நமது மனநலத்தையும் பாதுகாப்போம்.

உளவியல் பேசுவோம்! குழந்தைகளின் பாதுகாப்பிற்கும் மனநல விழிப்புணர்விற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுப்போம்!

Calmscious மனநல விழிப்புணர்வு குழு:
https://chat.whatsapp.com/HFCiRmb9KZyLYfgxZ6qVJA

Dr. Mehar Nithyan, PhD (Psychology)
Director – Calmscious Psychotherapy Clinic
Contact: +91 88384 28286