உடல்நலப் பராமரிப்பில் நாம் கவனிக்கத் தவறும் முக்கியமான பகுதி: மனநலம்

“என் அம்மாவை ஒவ்வொரு உடல்நலப் பிரச்சினைக்கும் மருத்துவரிடம் அழைத்துச் சென்றேன். ஆனால் அவரது மனதைப் பற்றி ஏன் நான் யோசிக்கவில்லை?”

ஒரு மகள் என்னிடம் கேட்ட இந்தக் கேள்வி, இன்று பல குடும்பங்களும் தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்வியாக இருக்கலாம்.

நமக்கு உடல் வலித்தால் மருத்துவரிடம் செல்கிறோம்.

Blood test செய்கிறோம்.

Scan செய்கிறோம்.

மருத்துவர் பரிந்துரைக்கும் சிகிச்சையைப் பின்பற்றுகிறோம்.

ஆனால் ஒருவர் பல ஆண்டுகளாக கவலை, பயம், மனவேதனை அல்லது தீர்க்கப்படாத வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகளைத் தனக்குள் சுமந்துகொண்டிருந்தால்?

அவரது மனநலத்தையும் நாம் அதே அக்கறையுடன் கவனிக்கிறோமா?

அம்மாவை அக்கறையுடன் கவனித்த மகள்

இளம் பெண் ஒருவர் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் புதிதாகப் பணியில் சேர்ந்திருந்தார்.

தன்னம்பிக்கையும் பொறுப்புணர்வும் கொண்டவர். குறிப்பாக தனது அம்மாவின் உடல்நலத்தில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார்.

அம்மாவுக்கு உடல்நலப் பிரச்சினை ஏற்பட்டபோதெல்லாம் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வார்.

அறிகுறிகளை மருத்துவரிடம் தெளிவாக விளக்குவார்.

தேவையான பரிசோதனைகளைச் செய்வார்.

மருத்துவர் பரிந்துரைத்த மருந்துகள் மற்றும் சிகிச்சைகளை முறையாகப் பின்பற்ற உதவுவார்.

“என் அம்மாவுக்காக என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்கிறேன்” என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தது.

அது உண்மையும் கூட.

ஆனால் ஒரு நாள் அவருக்கு உடல்நலத்தைப் பற்றிய இன்னொரு perspective அறிமுகமானது.

ஒரு Mental Health Awareness நிகழ்ச்சி ஏற்படுத்திய கேள்வி

அவர் பணிபுரிந்த software நிறுவனத்தில் மனநல விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிக்காக நான் அழைக்கப்பட்டிருந்தேன்.

அந்த நிகழ்ச்சியில் thoughts, emotions, chronic stress மற்றும் தீர்க்கப்படாமல் இருக்கும் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் ஒருவரின் மனநலம், தூக்கம், அன்றாட செயல்பாடு, உறவுகள், வாழ்க்கைமுறை மற்றும் ஒட்டுமொத்த wellbeing-உடன் எவ்வாறு தொடர்புகொள்ளலாம் என்பதைப் பற்றி பேசினேன்.

மனதை அமைதிப்படுத்தவும் எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் ஆரோக்கியமாக நிர்வகிக்கவும் உதவும் சில நடைமுறைப் பயிற்சிகளும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.

நிகழ்ச்சி முடிந்த பிறகு அந்தப் பெண் என்னைச் சந்தித்தார்.

அவரிடம் பல கேள்விகள் இருந்தன.

“மனதை அமைதிப்படுத்துவது ஒருவரின் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு மாற்றத்தை எப்படி ஏற்படுத்த முடியும்?”

“எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் நிர்வகிப்பது பற்றி நமக்கு ஏன் பள்ளியிலேயே கற்றுக்கொடுக்கப்படுவதில்லை?”

“மனநலமும் உடல்நலமும் தொடர்புடையவை என்றால், அதைப் பற்றி ஏன் இன்னும் அதிகமாகப் பேசுவதில்லை?”

இந்தக் கேள்விகள் அவரை தனது அம்மாவின் வாழ்க்கையை இன்னொரு கோணத்தில் பார்க்க வைத்தன.

“அம்மாவின் உடலை கவனித்தேன்; அவரது மனம் எப்படி இருக்கிறது?”

தான் அம்மாவுக்கு சிறந்த மருத்துவ உதவியை வழங்கிக்கொண்டிருப்பதாக நம்பியிருந்த அந்த மகளுக்கு ஒரு புதிய கேள்வி உருவானது:

“அம்மா உணர்ச்சி ரீதியாக எப்படி இருக்கிறார்?”

அவருடைய அம்மாவையும் உளவியல் ஆலோசனைக்கு அழைத்து வரலாம் என்று பேசினோம்.

அம்மாவுடன் உரையாட ஆரம்பித்தபோது, அவர் பல ஆண்டுகளாக பல வாழ்க்கைச் சிரமங்களை எதிர்கொண்டிருந்ததாகப் பகிர்ந்துகொண்டார்.

குடும்பப் பிரச்சினைகள் இருந்தன.

கவலை இருந்தது.

பயம் இருந்தது.

ஏமாற்றங்கள் இருந்தன.

மனவேதனைகள் இருந்தன.

ஆனால் அவற்றில் பலவற்றை பாதுகாப்பாகவும் சுதந்திரமாகவும் பகிர்ந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு அவருக்கு கிடைக்கவில்லை.

உணர்வுகளை அடக்கிவைத்தால் உடல் நோய் வந்துவிடுமா?

இங்கே ஒரு முக்கியமான அறிவியல் வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அடக்கிவைக்கப்பட்ட உணர்வுகள்தான் அனைத்து உடல் நோய்களுக்கும் காரணம் என்று கூற முடியாது.

அதேபோல் psychotherapy மூலம் எல்லா physical illnesses-ஐயும் குணப்படுத்த முடியும் என்பதும் சரியல்ல.

ஆனால் மனமும் உடலும் முற்றிலும் தனித்தனி அமைப்புகளும் அல்ல.

தொடர்ச்சியான stress மற்றும் emotional distress ஒருவரின் தூக்கம், உணவுப் பழக்கம், physical activity, pain perception, concentration, self-care, relationships மற்றும் treatment adherence போன்றவற்றை பாதிக்கக்கூடும்.

மறுபுறம் chronic physical illness-உம் anxiety, depression, uncertainty மற்றும் emotional distress-ஐ அதிகரிக்கக்கூடும்.

மனம் உடலை பாதிக்கலாம்; உடலும் மனதை பாதிக்கலாம்.

இதனால்தான் comprehensive health care-ல் இரண்டையும் கவனிப்பது முக்கியம்.

பேசுவதற்கான பாதுகாப்பான இடம் கிடைத்தபோது...

ஆரம்ப psychotherapy sessions-ல் அவரது அம்மாவுக்கு முதலில் கிடைத்தது advice அல்ல.

ஒரு பாதுகாப்பான, confidential மற்றும் non-judgmental space.

பல ஆண்டுகளாக மனதில் வைத்திருந்த அனுபவங்களை அவர் தனது வேகத்தில் பகிர ஆரம்பித்தார்.

எந்த உணர்ச்சிகள் அவரை அதிகமாகப் பாதிக்கின்றன?

எந்த thoughts தொடர்ந்து வருகின்றன?

எந்தச் சூழல்கள் stress-ஐ அதிகரிக்கின்றன?

எதை மாற்ற முடியும்?

எதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?

எங்கே healthy boundaries தேவை?

என்பதைப் படிப்படியாகப் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தார்.

Psychotherapy-ல் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?

Psychotherapy என்பது மனதில் இருப்பதைப் பேசிவிட்டு செல்வது மட்டும் அல்ல.

ஒருவருடைய தேவைகள் மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப பல psychological skills-ஐ வளர்க்க உதவலாம்.

உதாரணமாக:

• அடையாளம் காணப்படாத உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்
• எண்ணங்களின் patterns-ஐ கவனித்தல்
• stress triggers-ஐ அறிதல்
• Emotional Regulation
• healthy communication
• problem-solving
• healthy boundaries
• self-confidence
• coping skills
• relaxation மற்றும் mindfulness
• வாழ்க்கை மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தன்னைச் சரிசெய்துகொள்ளுதல்

போன்ற திறன்கள் இதில் இடம்பெறலாம்.

“அம்மாவுக்கு இன்னொரு வாழ்க்கை இருக்கிறது”

காலப்போக்கில் அம்மா தனது உணர்வுகளையும் தேவைகளையும் அதிகமாகப் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தார்.

தன்னம்பிக்கையை வளர்ப்பது, உணர்வு ரீதியாகவும் நடைமுறை வாழ்க்கையிலும் அதிகமான independence உருவாக்குவது, தனக்கான வாழ்க்கையையும் கவனிப்பது போன்ற பகுதிகளிலும் அவர் பணியாற்றினார்.

இந்த மாற்றங்களைப் பார்த்த மகள் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சியுடன் இன்னொரு உணர்வும் வந்தது.

குற்றவுணர்வு.

“இதை நான் ஏன் முன்பே செய்யவில்லை?”

“எத்தனையோ மருத்துவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். ஆனால் அவரது உணர்வுகளை ஏன் கவனிக்கவில்லை?”

“இதையும் health care-ன் ஒரு பகுதியாக யாராவது முன்பே சொல்லியிருக்கலாமே?”

என்று வருந்தினார்.

அந்த மகள் தோல்வியடைந்தாரா?

இல்லை.

அவர் தனது அம்மாவைக் கவனிக்கத் தவறவில்லை.

அந்த நேரத்தில் அவருக்குத் தெரிந்தவற்றின் அடிப்படையில் முழுமையான அன்புடனும் பொறுப்புடனும் செயல்பட்டிருந்தார்.

இருப்பதே தெரியாத ஒரு உதவியை ஒருவர் எப்படித் தேட முடியும்?

Mental health literacy இன்னும் பல குடும்பங்களில் போதுமான அளவில் இல்லை.

Psychotherapy எப்போது தேவை?

Counselling மற்றும் psychotherapy என்ன வித்தியாசம்?

எந்த அறிகுறிகளுக்கு உதவி பெற வேண்டும்?

மருத்துவ சிகிச்சையுடன் Psychological Support எவ்வாறு இணைந்து செயல்படலாம்?

போன்ற கேள்விகளுக்கு பலருக்கும் தெளிவான பதில்கள் கிடைப்பதில்லை.

எனவே புதிய awareness குற்றவுணர்வை உருவாக்குவதற்காக அல்ல.

இன்றிலிருந்து ஒரு நல்ல முடிவை எடுக்க உதவுவதற்காக.

உளவியல் சிகிச்சை யாருக்காக?

Psychotherapy என்பது மிகவும் தீவிரமான psychiatric condition உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல.

தகுந்த சூழலில் அது ஒருவருக்கு:

• உணர்வுகளை பாதுகாப்பாகப் பகிர
• repeated thought patterns-ஐ புரிந்துகொள்ள
• stress-ஐ நிர்வகிக்க
• வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள
• communication-ஐ மேம்படுத்த
• Emotional Regulation வளர்க்க
• self-confidence மற்றும் resilience உருவாக்க
• உறவுகளை ஆரோக்கியமாக அணுக
• தூக்கம் மற்றும் அன்றாட செயல்பாட்டை பாதிக்கும் psychological factors-ஐ address செய்ய
• வாழ்க்கையை அதிக விழிப்புணர்வுடன் அணுக

உதவக்கூடும்.

மருத்துவ சிகிச்சையா? உளவியல் சிகிச்சையா?

இந்தக் கேள்வியை “ஒன்று அல்லது மற்றொன்று” என்று பார்க்க வேண்டியதில்லை.

Physical health problem இருந்தால் தேவையான மருத்துவ மதிப்பீடு மற்றும் treatment முக்கியம்.

Emotional distress, anxiety, chronic stress அல்லது psychological difficulties இருந்தால் அதற்கான professional Psychological Support-உம் முக்கியமாக இருக்கலாம்.

சிலருக்கு மருத்துவ சிகிச்சை முக்கியமாக இருக்கும்.

சிலருக்கு psychotherapy முக்கியமாக இருக்கும்.

சில நிலைகளில் இரண்டும் இணைந்த multidisciplinary care சிறந்ததாக இருக்கலாம்.

உளவியல் சிகிச்சை தேவையான மருத்துவ சிகிச்சைக்கு மாற்றாக அல்ல; முழுமையான நல்வாழ்வைப் பாதுகாக்கும் care-ன் ஒரு பகுதியாக இருக்க முடியும்.

உடல்நலப் பராமரிப்பில் இந்தக் கேள்விகளையும் கேளுங்கள்

குடும்பத்தில் ஒருவர் தொடர்ந்து உடல்நலப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டால் medical symptoms மட்டுமல்லாமல் அவருடைய overall wellbeing-ஐயும் கவனிக்கலாம்.

“நீங்கள் மனதளவில் எப்படி உணர்கிறீர்கள்?”

“ஏதாவது தொடர்ந்து கவலைப்படுத்துகிறதா?”

“நன்றாக தூங்குகிறீர்களா?”

“உங்களுடைய உணர்வுகளை யாரிடமாவது பேச முடிகிறதா?”

“நீங்கள் தனியாக எல்லாவற்றையும் சுமப்பதாக உணர்கிறீர்களா?”

போன்ற எளிய கேள்விகள் ஒரு முக்கியமான உரையாடலின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல

நாம் பல் வலித்தால் dentist-ஐ பார்க்க வெட்கப்படுவதில்லை.

கண் பார்வையில் பிரச்சினை இருந்தால் ophthalmologist-ஐ அணுகுவதையும் தோல்வியாக நினைப்பதில்லை.

அப்படியிருக்க,

மனம் தொடர்ந்து கஷ்டப்படும்போது professional psychological support பெறுவதை மட்டும் ஏன் பலவீனமாக நினைக்க வேண்டும்?

பிரச்சினைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வது பலவீனம் அல்ல.

உளவியல் சிகிச்சையை நாடுவது தோல்வியல்ல.

அது நம்மைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், புதிய coping skills கற்றுக்கொள்வதற்கும், வாழ்க்கையை ஆரோக்கியமாக நிர்வகிக்கவும் எடுக்கப்படும் ஒரு விழிப்புணர்வான முடிவாக இருக்கலாம்.

மனநலம் பற்றி எப்போது கவனம் செலுத்த வேண்டும்?

ஒருவரிடம் தொடர்ந்து அதிகமான worry, மனச்சோர்வு, irritability, தூக்கப் பிரச்சினைகள், தினசரி செயல்களில் ஆர்வமின்மை, repeated distressing thoughts, உறவுகளில் தொடர்ச்சியான சிக்கல்கள் அல்லது வேலை மற்றும் அன்றாட செயல்பாடுகளில் குறிப்பிடத்தக்க பாதிப்பு இருந்தால் mental health professional-ஐ அணுகுவது உதவியாக இருக்கலாம்.

அதேபோல் unexplained அல்லது persistent physical symptoms இருந்தால் அவற்றை psychological என்று தானாக முடிவு செய்யாமல் முதலில் பொருத்தமான மருத்துவ மதிப்பீட்டையும் பெற வேண்டும்.

முடிவுரை

நேற்று நாம் கவனிக்கத் தவறியதை எண்ணி வருந்துவதற்காக awareness கிடைப்பதில்லை.

இன்று நாம் தொடங்க வேண்டிய நல்ல மாற்றத்தை உணர்த்துவதற்காக அது கிடைக்கிறது.

உடல்நலத்தை கவனிப்பதுபோல மனநலத்தையும் கவனிப்போம்.

மருத்துவப் பரிசோதனைகள் தேவைப்படும் இடத்தில் அவற்றைப் பெறுவோம்.

உளவியல் ஆதரவு தேவைப்படும் இடத்தில் அதையும் இயல்பாகப் பெறுவோம்.

நமது குடும்பத்தினரிடம்,

“உடம்பு எப்படி இருக்கிறது?”

என்று கேட்பதுடன்,

“மனம் எப்படி இருக்கிறது?”

என்றும் கேட்போம்.

அமைதியான மனம், ஆரோக்கியமாக வெளிப்படுத்தப்படும் உணர்வுகள், நல்ல உறவுகள் மற்றும் விழிப்புணர்வுடன் வாழும் வாழ்க்கை ஆகியவை ஆடம்பரமான தேவைகள் அல்ல.

அவை முழுமையான நல்வாழ்வின் முக்கியமான பகுதிகள்.

எனவே “உடல்நலத்திற்கு உளவியல் அணுகுமுறையே ஒரே சரியான தீர்வு” என்று பார்க்காமல், உடலுக்கும் மனதிற்கும் தேவையான சரியான உதவிகளை ஒன்றிணைப்பதே முழுமையான ஆரோக்கிய அணுகுமுறை என்பதை நினைவில் கொள்வோம்.

உளவியல் சிகிச்சை – பாகம் 1:
YouTube-ல் பயிற்சியைப் பார்க்க