ஒரு பெண் குளிப்பதற்கே 5 மணி நேரம்! காரணம் OCD மட்டும்தானா?

ஒரு தாயின் அன்பான உதவி, அவருக்கே தெரியாமல் மகளின் OCD சுழற்சியைத் தொடரச் செய்திருக்க முடியுமா?

ஒரு பெண் குளிப்பதற்கே ஐந்து மணி நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறார்.

பல் துலக்குவதற்கும் பல மணி நேரம் தேவைப்படுகிறது.

தனியாகக் குளிக்க முடியவில்லை.

அன்றாட வேலைகளைச் செய்வதற்குக்கூட அம்மாவின் உதவி தேவைப்படுகிறது.

அம்மா உதவி செய்தாலும் திருப்தி ஏற்படவில்லை.

“அம்மா, இன்னும் கொஞ்சம் செய்யுங்கள்.”

“இது சரியாக இல்லை.”

“மறுபடியும் செய்யுங்கள்.”

ஒரு சாதாரண குளியல் மூன்று மணி நேரம், நான்கு மணி நேரம், சில நாட்களில் ஐந்து மணி நேரம் வரை நீடிக்கிறது.

அம்மாவும் சோர்ந்துபோகிறார்.

மகளும் கடுமையான மனவேதனையில் தவிக்கிறார்.

இது வெறும் சுத்தம் பற்றிய அதிகப்படியான அக்கறையா?

அல்லது அதற்குப் பின்னால் ஒரு உளவியல் சுழற்சி இருக்கிறதா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதிலைப் புரிந்துகொள்ள, Calmscious-ல் பகிரப்பட்ட ஓர் OCD சிகிச்சை அனுபவத்தைப் பார்ப்போம்.

குறிப்பு: தனிநபர் அடையாளத்தைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் இந்தக் கட்டுரை எழுதப்பட்டுள்ளது. வெளியிடுவதற்கு முன்பு சம்பந்தப்பட்டவரின் வெளிப்படையான, தகவலறிந்த அனுமதி பெறப்பட வேண்டும். கீழே குறிப்பிடப்படும் சிகிச்சை முன்னேற்றம் அனைவருக்கும் ஒரேபோல் அமையும் என்பதில்லை.

1. அம்மாவின் உதவியில்லாமல் அன்றாட வேலைகளைச் செய்ய முடியாத நிலை

ஒரு தாய் தனது மகளை Calmscious உளவியல் சிகிச்சை மையத்திற்கு அழைத்து வந்தார்.

அந்த இளம்பெண்ணுக்கு ஏற்கெனவே மருத்துவமனையில் Obsessive Compulsive Disorder (OCD) கண்டறியப்பட்டிருந்தது.

மருத்துவர் பரிந்துரைத்த மருந்துகளையும் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் அன்றாட வாழ்க்கையில் பல சிரமங்கள் தொடர்ந்தன.

குளிப்பது.

பல் துலக்குவது.

சில பொருட்களைத் தொடுவது.

குறிப்பிட்ட இடங்களில் அமர்வது.

செருப்பை ஓர் இடத்தில் வைப்பது.

போன்ற சாதாரண செயல்கள்கூட அவருக்குக் கடினமாக இருந்தன.

ஒரு செயலை முடித்த பிறகும் அது சரியாக முடிந்துவிட்டது என்ற உணர்வு ஏற்படவில்லை.

மீண்டும் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்துகொண்டே இருந்தது.

அம்மா உதவி செய்தாலும் மகளின் சந்தேகம் குறையவில்லை.

“இன்னும் சரியாகவில்லை.”

“மறுபடியும் செய்ய வேண்டும்.”

என்ற எண்ணங்கள் தொடர்ந்து வந்தன.

இதனால் இருவருடைய அன்றாட வாழ்க்கையும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது.

2. இந்தப் பழக்கம் எப்போது ஆரம்பித்தது?

ஆரம்பத்தில் அம்மா,

“சமீபத்தில்தான் இப்படி நடக்கிறது.”

என்று கூறினார்.

ஆனால் அவர்களுடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் அன்றாடப் பழக்கங்களையும் விரிவாகக் கேட்டபோது, இந்தச் சிரமங்கள் சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஆரம்பித்திருந்தது தெரியவந்தது.

அப்போது மகள் கல்லூரிக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது.

குளிப்பதற்கும் மற்ற வேலைகளுக்கும் அதிக நேரம் எடுத்துக்கொண்டதால் கல்லூரிக்குத் தாமதமாகிவிடுமோ என்று அம்மா கவலைப்பட்டார்.

மகளுக்கு உதவ ஆரம்பித்தார்.

முதலில் அது ஒரு நடைமுறை உதவியாக இருந்தது.

“நான் உதவி செய்தால் சீக்கிரம் முடித்துவிடலாம்.”

என்று அம்மா நினைத்திருக்கலாம்.

ஆனால் காலப்போக்கில் அந்த உதவி அன்றாடப் பழக்கமாக மாறியது.

அம்மா உதவி செய்யாமல் மகளால் சில வேலைகளை முடிக்க முடியாத நிலை உருவானது.

இங்கே நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான உளவியல் கருத்து ஒன்று இருக்கிறது.

Family Accommodation என்றால் என்ன?

OCD உள்ள ஒருவரின் பயம் அல்லது பதற்றத்தைக் குறைப்பதற்காக குடும்பத்தினர் அவருடைய compulsions-ல் பங்கேற்பதையோ, தொடர்ந்து reassurance வழங்குவதையோ, அன்றாட நடைமுறைகளை OCD-க்கு ஏற்றபடி மாற்றிக்கொள்வதையோ Family Accommodation என்று அழைக்கிறோம்.

உதாரணமாக:

ஒருவர் மீண்டும் மீண்டும் கைகளைக் கழுவும்போது குடும்பத்தினரும் அதற்கு உதவுவது.

ஒரே பொருளை பலமுறை சுத்தம் செய்து கொடுப்பது.

“எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது” என்று மீண்டும் மீண்டும் உறுதியளிப்பது.

OCD பயத்திற்காக அன்றாடக் குடும்ப நடவடிக்கைகளை தொடர்ந்து மாற்றுவது.

இத்தகைய உதவிகள் அந்த நேரத்தில் பதற்றத்தைக் குறைக்கலாம்.

ஆனால் சில சூழ்நிலைகளில் OCD-யின் compulsive cycle தொடர்வதற்கும் பங்களிக்கலாம்.

அன்பால் செய்யப்படும் உதவி கூட, சில நேரங்களில் OCD-யின் கட்டாயச் செயல்களைத் தொடரச் செய்யலாம்.

இதற்காக பெற்றோர்களைக் குறை கூற முடியாது.

அவர்கள் பெரும்பாலும் குழந்தையின் துன்பத்தைக் குறைக்கவே முயற்சிக்கிறார்கள்.

ஆனால் OCD-க்கு உதவும் விதமும், OCD-யின் கட்டாயச் செயல்களுக்கு உதவும் விதமும் ஒன்றல்ல.

3. அந்த இளம்பெண்ணின் மனதிற்குள் என்ன நடந்துகொண்டிருந்தது?

அவருடைய மனதில் அடிக்கடி விரும்பத்தகாத, பதற்றத்தை ஏற்படுத்தும் எண்ணங்கள் தோன்றின.

“நான் சரியாகச் சுத்தம் செய்யவில்லை.”

“இங்கே உட்காரக்கூடாது.”

“அந்த இடத்தில் உட்கார்ந்தால் ஏதாவது ஆபத்து வந்துவிடுமோ?”

“செருப்பை இங்கே வைப்பது தவறு.”

“மீண்டும் ஒருமுறை செய்ய வேண்டும்.”

“இது இன்னும் சரியாகவில்லை.”

இத்தகைய எண்ணங்கள் அவருக்குக் கடுமையான பதற்றத்தையும் சந்தேகத்தையும் ஏற்படுத்தின.

அந்தப் பதற்றத்தைக் குறைப்பதற்காக சில செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் செய்தார்.

செயலைச் செய்தவுடன் சிறிது நேரம் நிம்மதி கிடைத்திருக்கலாம்.

ஆனால் மீண்டும் சந்தேகம் வந்தது.

மீண்டும் செயலைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாய உணர்வு ஏற்பட்டது.

இதுதான் OCD-யில் காணப்படும் முக்கியமான செயல்முறைகளில் ஒன்று.

Intrusive Thought → Anxiety → Compulsion → Temporary Relief → Renewed Doubt

தமிழில்:

தேவையற்ற எண்ணம் → பயம் அல்லது பதற்றம் → கட்டாயச் செயல் → தற்காலிக நிம்மதி → மீண்டும் சந்தேகம்.

இந்தச் சுழற்சியில் ஒருவர் சிக்கிக்கொள்ளும்போது சாதாரண வேலைகளுக்குக்கூட அதிக நேரம் செலவாகலாம்.

OCD என்பது வெறும் சுத்தம் பற்றிய பிரச்சினையா?

இல்லை.

OCD-யில் contamination fears மற்றும் cleaning compulsions காணப்படலாம்.

ஆனால் OCD இதைவிடப் பரந்த மனநலக் கோளாறு.

சிலருக்கு:

Repeated Checking.

Intrusive Thoughts.

Fear of Harm.

Need for Symmetry.

Mental Rituals.

Reassurance Seeking.

Just-Right Feelings.

போன்ற அனுபவங்கள் இருக்கலாம்.

OCD உள்ள அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான எண்ணங்களோ கட்டாயச் செயல்களோ இருப்பதில்லை.

4. ஒரு செயல் சரியாக முடிந்த பிறகும் ஏன் திருப்தி ஏற்படுவதில்லை?

OCD உள்ள சிலருக்கு ஒரு செயலைச் செய்து முடித்த பிறகும் அது முழுமையாகச் சரியாகிவிட்டது என்ற உணர்வு ஏற்படாமல் இருக்கலாம்.

உதாரணமாக:

கைகளைச் சுத்தம் செய்துவிட்டார்கள்.

ஆனால் மனதில்,

“இன்னும் கொஞ்சம் கழுவினால்தான் சரியாக இருக்கும்.”

என்ற எண்ணம் வருகிறது.

பல் துலக்கிவிட்டார்கள்.

ஆனால்,

“ஒரு பகுதியைச் சரியாகச் செய்யவில்லையோ?”

என்ற சந்தேகம் வருகிறது.

குளித்து முடித்துவிட்டார்கள்.

ஆனால்,

“மீண்டும் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.”

என்ற கட்டாய உணர்வு வருகிறது.

இதனை சில OCD அனுபவங்களில் காணப்படும் Just-Right Feeling அல்லது incompleteness உடன் தொடர்புபடுத்தி ஆராயலாம்.

இந்த உணர்வு ஒருவருக்கு உண்மையான சிரமத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

அதனால் அவரிடம்,

“இதெல்லாம் உன் கற்பனைதானே? நிறுத்திவிடு!”

என்று சொல்வது மட்டும் போதுமான உதவியாக இருக்காது.

அவருடைய பதற்றத்தையும் compulsive response-ஐயும் புரிந்துகொண்டு, பொருத்தமான சிகிச்சை மூலம் புதிய திறன்களைப் பயிற்சி செய்வது முக்கியம்.

5. சிறுவயது அனுபவங்களுக்கும் OCD-க்கும் தொடர்பு இருக்கிறதா?

சிகிச்சையின்போது அந்த இளம்பெண்ணின் சிறுவயது அனுபவங்களையும் குடும்பச் சூழலையும் புரிந்துகொள்ள முயன்றோம்.

அவருடைய உடல் தோற்றம் மற்றும் அழகு குறித்து சிலர் பேசிய வார்த்தைகள் அவரை மிகவும் காயப்படுத்தியிருந்ததாகப் பகிரப்பட்டது.

வீட்டைச் சரியாகச் சுத்தம் செய்யவில்லை என்பதற்காகக் கண்டிப்புகளையும் தண்டனைகளையும் அனுபவித்திருந்ததாகத் தெரியவந்தது.

குடும்பத்தில் சுத்தம் மற்றும் நேர்த்திக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

அப்பா வேலைப் பொறுப்புகளில் அதிகமாக ஈடுபட்டிருந்ததால் மகளுடன் செலவிடும் நேரம் குறைவாக இருந்ததாகவும் பகிரப்பட்டது.

சில நேரங்களில் தனிமையாக உணர்ந்த அந்தப் பெண், தொலைக்காட்சி, மொபைல் விளையாட்டுகள், திரைப்படங்கள் மற்றும் கற்பனைக் கதைகளில் அதிக நேரம் செலவிட்டிருந்தார்.

இந்த அனுபவங்கள் அவருடைய உணர்வுகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் குடும்ப உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவின.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான அறிவியல் விளக்கம் தேவை.

OCD-க்கு ஒரே ஒரு சிறுவயது சம்பவமோ பெற்றோரின் நடத்தையோ காரணம் என்று கூற முடியாது.

OCD உருவாவதில் உயிரியல், மரபியல், உளவியல் மற்றும் சுற்றுப்புறக் காரணிகள் இணைந்து பங்களிக்கக்கூடும்.

சிறுவயது விமர்சனங்கள் அல்லது குடும்ப அனுபவங்கள் ஒருவருடைய self-esteem, anxiety மற்றும் beliefs-ஐப் பாதிக்கலாம்.

ஆனால் அவையே OCD-யின் உறுதியான மூலக் காரணம் என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

வாழ்க்கை அனுபவங்களை ஆராய்வது, ஒருவருடைய சிரமங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்காகவே; பெற்றோர்களைக் குற்றவாளிகளாக்குவதற்காக அல்ல.

6. Calmscious-ல் பெற்றோர்களுக்கும் ஏன் வழிகாட்டுதல் வழங்கப்பட்டது?

இந்தச் சூழ்நிலையில் மகளுக்கு மட்டும் உதவுவது போதுமானதாக இருக்காது என்பதைச் சிகிச்சைக் குழு கவனித்தது.

ஏனெனில் அன்றாட compulsive routines-ல் பெற்றோர்களின் பங்களிப்பும் இருந்தது.

அதனால் குடும்பத்தினரும் OCD-யின் செயல்முறைகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது.

பெற்றோர்களுக்கு சிகிச்சை அணுகுமுறைகள் குறித்து விளக்கி, அவர்களுடைய ஒப்புதலுடன் psychoeducation மற்றும் வழிகாட்டுதல் அமர்வுகள் வழங்கப்பட்டன.

பகிரப்பட்ட சிகிச்சை விவரங்களின்படி:

அம்மாவுக்கு: சுமார் 30 அமர்வுகள்.

அப்பாவுக்கு: சுமார் 30 அமர்வுகள்.

மகளுக்கு: 100-க்கும் மேற்பட்ட உளவியல் சிகிச்சை அமர்வுகள்.

இந்த எண்ணிக்கைகள் குறிப்பிட்ட சிகிச்சை அனுபவத்திற்குரியவை.

OCD உள்ள அனைவருக்கும் இத்தனை அமர்வுகள் தேவைப்படும் என்று அர்த்தமில்லை.

Parent Psychoeducation-ல் என்ன கற்றுக்கொடுக்கலாம்?

பெற்றோர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான பகுதிகள்:

OCD Awareness: Intrusive thoughts மற்றும் compulsions எவ்வாறு செயல்படுகின்றன?

Anxiety Cycle: பதற்றம் எவ்வாறு அதிகரிக்கிறது? தற்காலிக நிம்மதி ஏன் compulsions-ஐத் தொடரச் செய்யலாம்?

Family Accommodation: குடும்பத்தினர் அறியாமல் compulsions-ல் எவ்வாறு பங்கேற்கலாம்?

Healthy Support: குழந்தையின் துன்பத்தைப் புரிந்துகொண்டு, compulsions-ஐ வலுப்படுத்தாமல் எவ்வாறு ஆதரிக்கலாம்?

Gradual Independence: குழந்தையின் சுயசார்பை எப்படிப் படிப்படியாக வளர்க்கலாம்?

Emotional Communication: குற்றம் சாட்டாமல், அவமானப்படுத்தாமல், மரியாதையுடன் எவ்வாறு பேசலாம்?

இந்தத் திறன்களை வளர்ப்பது குடும்பம் முழுவதும் சிகிச்சையில் ஆரோக்கியமாகப் பங்கேற்க உதவலாம்.

7. OCD-க்கு எந்த உளவியல் சிகிச்சை முக்கியமானது?

OCD-க்கு முக்கியமான evidence-based psychotherapy அணுகுமுறைகளில் ஒன்று Cognitive Behavioural Therapy (CBT).

குறிப்பாக Exposure and Response Prevention (ERP) என்பது OCD சிகிச்சையில் வலுவான ஆதாரங்களைக் கொண்ட முறையாகும்.

ERP-யில், தகுதியான சிகிச்சை நிபுணரின் வழிகாட்டுதலுடன் ஒருவர் தன்னுடைய OCD-யுடன் தொடர்புடைய பயங்களைப் படிப்படியாக எதிர்கொண்டு, compulsions செய்யாமல் இருப்பதற்கான திறன்களைப் பயிற்சி செய்யலாம்.

உதாரணமாக:

ஒருவர் ஒரு செயலை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாய உணர்வை அனுபவிக்கிறார்.

சிகிச்சையில் அந்தக் கட்டாய உணர்வை அடையாளம் காணவும், அதை உடனடியாகத் தீர்க்கும் ritual-ல் ஈடுபடாமல் பதற்றத்தைத் தாங்கிப் பழகவும் உதவலாம்.

இது வெறும் positive thinking அல்ல.

இது திட்டமிட்ட, படிப்படியான behavioural treatment.

குறிப்பு: இந்தக் குறிப்பிட்ட Calmscious சிகிச்சை அனுபவத்தில் ERP பயன்படுத்தப்பட்டதாக மூல விவரங்களில் குறிப்பிடப்படவில்லை. ERP பற்றிய விளக்கம் OCD-க்கான பொதுவான அறிவியல் தகவலாக இங்கே சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

OCD-யின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து psychiatric medication-உம் முக்கியமாக இருக்கலாம். மருத்துவர் பரிந்துரைத்த மருந்துகளைத் தன்னிச்சையாக நிறுத்தக்கூடாது.

8. பெற்றோர்கள் எப்படிப் பழக வேண்டும்?

OCD உள்ள குழந்தை அல்லது இளைஞருக்கு உதவும்போது இரண்டு தவறான அணுகுமுறைகளைத் தவிர்ப்பது முக்கியம்.

ஒன்று:

எல்லா compulsions-க்கும் தொடர்ந்து உதவுவது.

மற்றொன்று:

“இனிமேல் எதற்கும் உதவ மாட்டேன்” என்று திடீரெனக் கடுமையாக மறுப்பது.

இரண்டாவது அணுகுமுறை குழந்தையின் distress-ஐ அதிகரிக்கலாம்.

அதனால் குடும்பத்தினர் தங்களுடைய accommodation behaviours-ஐக் குறைப்பது, சிகிச்சைத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகப் படிப்படியாகவும் ஆதரவுடனும் நடைபெறுவது சிறந்தது.

உதாரணமாக, பெற்றோர் இவ்வாறு சொல்லலாம்:

“உனக்கு இப்போது பதற்றமாக இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறேன்.”

“இந்தச் செயலை மீண்டும் செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வு வருவதை நான் கவனிக்கிறேன்.”

“நாம் சிகிச்சையில் கற்றுக்கொண்ட முறையைப் பயன்படுத்திப் பார்க்கலாம்.”

“உன்னுடைய முயற்சிக்கு நான் துணையாக இருப்பேன்.”

இப்படியான ஆதரவு, குழந்தையின் உணர்வுகளை மதிப்பதோடு சுயசார்பை வளர்க்கவும் உதவலாம்.

9. சிகிச்சைக்குப் பிறகு அந்த இளம்பெண்ணின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டது?

பகிரப்பட்ட சிகிச்சை அனுபவத்தின்படி, அந்த இளம்பெண்ணின் அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது.

ஒரு காலத்தில் குளிப்பதற்கே அம்மாவின் உதவியை மணிக்கணக்கில் எதிர்பார்த்திருந்தவர், பின்னர் தனது அன்றாட வேலைகளைத் தானாகச் செய்யும் அளவிற்கு முன்னேற்றம் அடைந்தார்.

குளிப்பதற்கும் பல் துலக்குவதற்கும் முன்புபோல் அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

தேவையற்ற எண்ணங்களால் ஏற்பட்ட சிரமங்கள் குறைந்ததாகப் பகிரப்பட்டது.

தன்னம்பிக்கையும் சுயசார்பும் அதிகரித்தன.

பெற்றோர்களும் OCD-யைப் புரிந்துகொண்டு, மகளை எவ்வாறு ஆதரிப்பது என்பதை கற்றுக்கொண்டனர்.

இந்த முன்னேற்றத்தில் மகளின் முயற்சியும் குடும்பத்தினரின் ஒத்துழைப்பும் முக்கியமான பங்கு வகித்ததாகச் சிகிச்சை அனுபவம் விவரிக்கிறது.

ஆனால் இது ஒரு தனிப்பட்ட அனுபவம்.

இதன் மூலம் அனைவருக்கும் இதே முடிவு கிடைக்கும் என்று உறுதியளிக்க முடியாது.

OCD-யின் தீவிரம், சிகிச்சைத் திட்டம், இணைந்துள்ள பிற மனநலச் சிரமங்கள் மற்றும் தனிநபரின் சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து முன்னேற்றம் மாறுபடலாம்.

10. பெற்றோர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான செய்தி

உங்கள் குழந்தைக்கு OCD இருந்தால், அவர்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளாதீர்கள்.

அவர்கள் வேண்டுமென்றே உங்களைத் தொந்தரவு செய்கிறார்கள் என்று கருதாதீர்கள்.

அவர்களுடைய மனதில் தோன்றும் விரும்பத்தகாத எண்ணங்கள், சந்தேகங்கள் மற்றும் பதற்றம் சில நேரங்களில் கட்டாயச் செயல்களைத் தூண்டக்கூடும்.

அதே நேரத்தில், குழந்தையின் ஒவ்வொரு சந்தேகத்திற்கும் மீண்டும் மீண்டும் உறுதியளிப்பதும், எல்லா compulsions-லும் தொடர்ந்து பங்கேற்பதும் OCD சுழற்சியை வலுப்படுத்தக்கூடும்.

அதனால்தான் Parent Psychoeducation முக்கியமானது.

குழந்தையை ஆதரிப்பது என்பது அவருடைய ஒவ்வொரு ritual-ஐயும் செய்து கொடுப்பது மட்டுமல்ல.

அவருடைய உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு, சிகிச்சைத் திட்டத்திற்கு ஏற்ப சுயமாகச் செயல்பட உதவுவதும் ஆகும்.

குழந்தையின் சிரமத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் OCD-யின் கட்டாயச் செயல்களைத் தொடரச் செய்யும் பழக்கங்களை நிபுணர் வழிகாட்டுதலுடன் மாற்றுங்கள்.

11. உங்கள் குழந்தைக்கு OCD இருக்கலாம் என்று எப்போது சந்தேகிக்க வேண்டும்?

கீழ்க்கண்ட மாற்றங்கள் தொடர்ந்து காணப்பட்டால் மனநல நிபுணரின் மதிப்பீடு உதவலாம்:

• குளித்தல், பல் துலக்குதல் அல்லது சுத்தம் செய்தல் போன்ற செயல்களுக்கு மிக அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்ளுதல்.

• ஒரே செயலை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வேண்டிய கட்டாய உணர்வு.

• சிறிய சந்தேகங்களுக்குக்கூட தொடர்ந்து reassurance கேட்பது.

• குறிப்பிட்ட பொருட்கள், இடங்கள் அல்லது சூழ்நிலைகளை அதிகமாகத் தவிர்ப்பது.

• அன்றாட வேலைகளைத் தனியாக முடிப்பதில் சிரமம்.

• இந்த எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்களால் படிப்பு, வேலை, தூக்கம் அல்லது குடும்ப வாழ்க்கை பாதிக்கப்படுதல்.

இத்தகைய அறிகுறிகள் இருந்தாலே OCD என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

தகுதியான மனநல நிபுணரின் மதிப்பீடு அவசியம்.

முடிவுரை: குழந்தையை மட்டும் மாற்ற முயற்சிக்காதீர்கள்; குழந்தையைச் சுற்றியுள்ள ஆதரவையும் மேம்படுத்துங்கள்

ஒரு தாய் தனது மகளுக்கு உதவ விரும்பினார்.

அது அன்பால் ஆரம்பித்த உதவி.

ஆனால் அந்த உதவி, அவருக்கே தெரியாமல் OCD-யின் compulsive cycle-ல் ஒரு பகுதியாக மாறியிருக்கலாம்.

அதைக் கண்டறிவது தாயைக் குற்றம் சாட்டுவதற்காக அல்ல.

மகளுக்கு மேலும் பயனுள்ள ஆதரவை வழங்குவதற்காக.

இந்தச் சிகிச்சை அனுபவம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் முக்கியமான பாடம்:

OCD உள்ள ஒருவரின் சிரமங்களைப் புரிந்துகொள்வதோடு, குடும்பத்தினர் அந்தச் சிரமங்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கிறார்கள் என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

உங்கள் குழந்தையைப் பார்த்து:

“ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறாய்?”

என்று மட்டும் கேட்காதீர்கள்.

அதற்குப் பதிலாக:

“உன் மனதில் என்ன நடக்கிறது?”

“உனக்கு எந்த விஷயம் பயத்தை ஏற்படுத்துகிறது?”

“இந்தப் பதற்றத்தைக் கையாள நீ கற்றுக்கொள்ள நான் எப்படி உதவலாம்?”

என்ற கேள்விகளையும் கேளுங்கள்.

குழந்தையின் மனநல முன்னேற்றம் சில நேரங்களில் குடும்பத்தினரின் புரிதலுடனும் ஒத்துழைப்புடனும் வலுப்பெறலாம்.

குழந்தையை மட்டும் மாற்ற முயற்சிக்காதீர்கள். குழந்தையைச் சுற்றியுள்ள ஆதரவையும் மாற்றுங்கள்.

Calmscious — மனதைப் புரிந்துகொள்வோம். குடும்பத்தை வழிநடத்துவோம். மனநல முன்னேற்றத்திற்குத் துணைநிற்போம்.

Website: https://www.calmscious.com

Calmscious WhatsApp குழு:
https://chat.whatsapp.com/JZI4Hksq4y2F4E5uKQu9Pu?mode=gi_t

Dr. Mehar Nithyan, PhD (Psychology)
Director – Calmscious Psychotherapy Clinic
Contact: +91 88384 28286