பரிணாமப் பிழை (Evolution Error): மனித மனத்தின் துன்பத்தை அன்புடன் புரிந்துகொள்வோம்

ஒருவர் எப்போதும் பயப்படுகிறார்.

இன்னொருவர் சிறிய விஷயத்திற்கும் கோபப்படுகிறார்.

ஒருவர் மற்றவர்களை நம்ப முடியாமல் தவிக்கிறார்.

மற்றொருவர் எல்லோரிடமிருந்தும் விலகி தனியாக இருக்கிறார்.

இப்படிப்பட்ட மனிதர்களைப் பார்க்கும்போது,

“ஏன் இவர் இப்படி இருக்கிறார்?”

என்று நாம் கேட்கிறோம்.

ஆனால் உளவியல் பார்வையில் இன்னொரு கேள்வி முக்கியமானது:

“இவர் இப்படி செயல்படுவதற்கு முன்பு, இவருடைய வாழ்க்கையில் என்ன நடந்தது?”

இந்த ஒரு கேள்வி, ஒரு மனிதரை நாம் பார்க்கும் விதத்தையே மாற்றக்கூடும்.

எந்தக் குழந்தையும் துன்பப்பட வேண்டும் என்று பிறப்பதில்லை

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் அன்பு, பாதுகாப்பு, உணவு, உறவு மற்றும் பராமரிப்பு போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் உள்ளன.

ஆனால் எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் பாதுகாப்பான குழந்தைப் பருவம் கிடைப்பதில்லை.

சிலர் தொடர்ந்து குடும்பச் சண்டைகளைப் பார்க்கலாம்.

சிலர் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படலாம்.

சிலர் புறக்கணிப்பு, அவமானம் அல்லது அன்பின்மையை அனுபவிக்கலாம்.

சிலர் பயமூட்டும் அல்லது வேதனையான அனுபவங்களை எதிர்கொள்ளலாம்.

அத்தகைய சூழலில் குழந்தையின் மனமும் மூளையும் அந்தச் சூழலை சமாளிக்க சில பாதுகாப்பு முறைகளைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.

அந்த நேரத்தில் அவை உதவியாக இருந்திருக்கலாம்.

ஆனால் சூழல் மாறிய பிறகும் அதே response தொடரும்போது, அது வாழ்க்கையில் சிரமத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

Calmscious கூறும் “பரிணாமப் பிழை” என்றால் என்ன?

Calmscious அணுகுமுறையில் இந்த நிகழ்வைப் புரிந்துகொள்ள “பரிணாமப் பிழை – Evolution Error” என்ற கருத்தைப் பயன்படுத்தலாம்.

இங்கே ஒரு விஷயம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்:

“பரிணாமப் பிழை” என்பது மருத்துவ அல்லது உளவியல் நோயறிதல் (clinical diagnosis) அல்ல.

மாறாக, ஒருகாலத்தில் நம்மைப் பாதுகாக்க கற்றுக்கொண்ட சில மனப்பழக்கங்கள், பின்னர் தேவையில்லாத சூழல்களிலும் தொடர்ந்து செயல்பட்டு துன்பத்தை ஏற்படுத்துவதை விளக்குவதற்காக Calmscious பயன்படுத்தும் ஒரு conceptual framework.

உதாரணமாக, சிறுவயதில் எப்போதும் கண்டிக்கப்பட்ட ஒருவர்,

“நான் எப்போது வேண்டுமானாலும் தவறு செய்யலாம்”

என்ற அதிக எச்சரிக்கையுடன் வளரலாம்.

தொடர்ந்து நிராகரிக்கப்பட்ட ஒருவர்,

“இவரும் என்னை விட்டுவிடுவாரோ?”

என்று உறவுகளில் அதிகமாக பயப்படலாம்.

அந்தப் பழக்கம் ஒருகாலத்தில் தன்னைப் பாதுகாக்க உதவியிருக்கலாம். ஆனால் இன்று அது உறவையும் மன அமைதியையும் பாதிக்கலாம்.

பாதுகாப்பு எப்போது துன்பமாக மாறுகிறது?

மனித மூளையின் முக்கியமான பணிகளில் ஒன்று ஆபத்தை அடையாளம் கண்டு நம்மைப் பாதுகாப்பது.

ஆனால் ஒருவர் நீண்டகாலமாக பயம், கூச்சல், தண்டனை, புறக்கணிப்பு அல்லது வேதனையான அனுபவங்களுக்கு உட்பட்டிருந்தால், சில சூழல்களில் அவரது stress-response system அதிக உணர்திறனுடன் செயல்படலாம்.

உண்மையான ஆபத்து இல்லாத நேரத்திலும் அவர்:

• அதிகமாகக் கவலைப்படலாம்
• மற்றவர்கள் தன்னை நிராகரிப்பார்கள் என்று பயப்படலாம்
• சில சூழ்நிலைகளைத் தவிர்க்கலாம்
• தன்னம்பிக்கையை இழக்கலாம்
• சிறிய விஷயத்திற்கும் அதிகமாக எதிர்வினையாற்றலாம்
• மற்றவர்களை நம்புவதற்குச் சிரமப்படலாம்

இவற்றை ஒரே காரணத்தால் விளக்க முடியாது. மரபியல், உடல்நலம், தற்போதைய வாழ்க்கைச் சூழல், உறவுகள் மற்றும் பல காரணிகளும் மனநலத்தில் பங்கு வகிக்கின்றன.

ஆனால் கடந்தகால அனுபவங்களைப் புரிந்துகொள்வது சிலரின் தற்போதைய நடத்தையைப் புரிந்துகொள்ள உதவலாம்.

மனிதர் பிரச்சினையா? அல்லது அவர் கற்றுக்கொண்ட pattern பிரச்சினையா?

ஒருவர் அடிக்கடி பதற்றப்படுகிறார் என்றால்,

“நான் பலவீனமானவன்”

என்று நினைக்கலாம்.

கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒருவர்,

“நான் இப்படித்தான்”

என்று முடிவு செய்துவிடலாம்.

ஆனால் psychotherapy மற்றொரு வாய்ப்பை முன்வைக்கிறது.

நமது சில responses கற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை என்றால், ஆரோக்கியமான புதிய responses-ஐயும் கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

இதுவே மாற்றத்திற்கான நம்பிக்கையை உருவாக்குகிறது.

ஒவ்வொரு நடத்தைக்குப் பின்னாலும் ஒரு கதை இருக்கலாம்

ஒருவர் கத்துகிறார்.

ஒருவர் தனிமைப்படுகிறார்.

ஒருவர் அதிகமாகப் பயப்படுகிறார்.

ஒருவர் ஆக்ரோஷமாக நடந்துகொள்கிறார்.

மற்றொருவர் தொடர்ந்து தவறான முடிவுகளை எடுக்கிறார்.

நடத்தையை மட்டும் பார்த்து அந்த மனிதரின் முழு தன்மையையும் தீர்மானித்துவிடுவது எளிது.

ஆனால் நாம் கேட்க வேண்டியவை:

இந்த நபரின் வாழ்க்கையில் என்ன நடந்தது?

இந்த நடத்தைக்கு முன்பு அவர் என்ன உணர்கிறார்?

அவருக்குள் எந்தப் பயம் செயல்படுகிறது?

எந்தத் தேவை நிறைவேறாமல் இருக்கிறது?

இந்த pattern எப்போது ஆரம்பித்தது?

இப்படிக் கேட்கும்போது நடத்தையின் பின்னால் இருக்கும் மனிதரைப் பார்க்க ஆரம்பிக்கிறோம்.

புரிந்துகொள்வது தவறை நியாயப்படுத்துவது அல்ல

இங்கே மிக முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது.

ஒருவர் ஏன் தீங்கு விளைவிக்கும் வகையில் நடந்துகொள்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, அந்த நடத்தையை ஏற்றுக்கொள்வதாக அர்த்தமில்லை.

வன்முறை, துன்புறுத்தல், திருட்டு அல்லது மற்றவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தைகளுக்கு தெளிவான எல்லைகளும் பொறுப்புணர்வும் அவசியம்.

முதலில் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் பாதுகாப்பு முக்கியம்.

அதன் பிறகு,

“இந்த நடத்தை ஏன் ஏற்பட்டது? மீண்டும் இது நடக்காமல் இருக்க என்ன மாற்றம் தேவை?”

என்பதை ஆராயலாம்.

காரணத்தைப் புரிந்துகொள்வதும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.

இரண்டும் ஒன்றாக இருக்க முடியும்.

திருத்தம் அவசியம்; அவமானம் அவசியமில்லை

ஒருவர் தவறு செய்தால் திருத்தம் தேவைப்படலாம்.

ஆனால் அவருடைய தவறான செயலை விமர்சிப்பதற்கும், அவரையே மதிப்பற்ற மனிதராக உணரச் செய்வதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது.

“நீ செய்தது தவறு; இதை எப்படி சரிசெய்வது என்று பார்ப்போம்”

என்பதும்,

“நீயே மோசமானவன்; உன்னால் எதுவும் சரியாகாது”

என்பதும் ஒரே செய்தி அல்ல.

முதல் அணுகுமுறை பொறுப்பை கற்றுக்கொடுக்கலாம்.

இரண்டாவது அணுகுமுறை அவமானத்தையும் தாழ்வு உணர்வையும் அதிகரிக்கக்கூடும்.

அதனால்தான்:

தவறான செயலைத் திருத்தலாம்; மனிதரின் சுயமரியாதையை அழிக்க வேண்டியதில்லை.

ஆரோக்கியமான மனவளர்ச்சிக்கு என்ன தேவை?

மனிதர்கள் பயத்தினால் மட்டும் நல்லவர்களாக வளர்வதில்லை.

ஆரோக்கியமான உணர்ச்சி மற்றும் சமூக வளர்ச்சிக்கு,

• பாதுகாப்பு
• அன்பு
• சொந்தம் என்ற உணர்வு
• அக்கறை
• பொறுமையான வழிகாட்டுதல்
• அங்கீகாரம்
• மரியாதையான திருத்தம்
• தெளிவான எல்லைகள்
• தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பு

போன்றவை முக்கியமானவை.

கனிவு என்பது எல்லையற்ற அனுமதி அல்ல.

அன்புடன் எல்லைகளை உருவாக்குவதும் ஆரோக்கியமான வளர்ச்சியின் ஒரு பகுதிதான்.

“மனதின் சூத்திரம்” என்றால் என்ன?

மனநலப் பிரச்சினைகளுடன் போராடும் பலர் முதலில் தங்களுக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதையே புரிந்துகொள்ள முடியாமல் தவிக்கிறார்கள்.

“இந்த எண்ணம் ஏன் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது?”

“எனக்கு ஏன் திடீரென பயம் வருகிறது?”

“சிறிய விஷயத்திற்கு ஏன் இவ்வளவு கோபப்படுகிறேன்?”

“எல்லாம் சரியாக இருந்தும் ஏன் மனம் அமைதியாக இல்லை?”

இந்தக் கேள்விகளைப் புரிந்துகொள்வதிலிருந்து psychological awareness ஆரம்பிக்கிறது.

Calmscious அணுகுமுறையில் இதையே “மனதின் சூத்திரத்தைப் புரிந்துகொள்வது” என்று பார்க்கலாம்.

அதாவது ஒருவர்:

• தனது triggers-ஐ அடையாளம் காண்கிறார்
• எண்ணங்களுக்கும் உணர்வுகளுக்கும் உள்ள தொடர்பைப் புரிந்துகொள்கிறார்
• உடலில் stress எப்படி வெளிப்படுகிறது என்பதை கவனிக்கிறார்
• உடனடி reaction-ஐ அடையாளம் காண்கிறார்
• தன்னை அமைதிப்படுத்தும் திறன்களைப் பயிற்சி செய்கிறார்
• புதிய சிந்தனை மற்றும் நடத்தை முறைகளை உருவாக்குகிறார்

இவை அனைத்தும் ஒரே நாளில் நிகழ்வதில்லை.

தொடர்ச்சியான பயிற்சியும் தேவையானபோது தொழில்முறை உதவியும் முக்கியமானவை.

மூளை புதியதை கற்றுக்கொள்ள முடியுமா?

முடியும்.

மூளையின் அனுபவத்திற்கேற்ப மாறும் திறனை Neuroplasticity என்று குறிப்பிடுகிறோம்.

இதனால் ஒரு traumatic experience-ஐ simply “erase” செய்ய முடியும் என்று பொருள் அல்ல.

ஆனால் புதிய அனுபவங்கள், psychotherapy, கற்றல் மற்றும் தொடர்ந்து செய்யப்படும் ஆரோக்கியமான பயிற்சிகள் மூலம் சிந்தனை, உணர்ச்சி மற்றும் நடத்தை patterns-ல் மாற்றம் ஏற்பட முடியும்.

இதுவே recovery-க்கான முக்கியமான அறிவியல் அடித்தளங்களில் ஒன்று.

பரிணாமப் பிழையிலிருந்து விழிப்புணர்வான வளர்ச்சிக்கு

ஒருகாலத்தில் கடுமையான பயம், பதற்றம் அல்லது உணர்ச்சிக் குழப்பத்துடன் வாழ்ந்தவர்கள், தங்கள் மனதில் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட பிறகு வாழ்க்கையை வேறு விதமாக அணுகத் தொடங்குவதை psychotherapy-ல் பார்க்க முடிகிறது.

அவர்கள்,

“என்னிடம் ஏதோ தவறு இருக்கிறது”

என்ற பார்வையிலிருந்து,

“நான் ஏன் இப்படிச் செயல்படுகிறேன் என்பதை இப்போது புரிந்துகொள்கிறேன்; இதற்கு புதிய response கற்றுக்கொள்ள முடியும்”

என்ற பார்வைக்கு நகரலாம்.

இந்த மாற்றமே முக்கியமானது.

கடந்தகாலம் ஒருவருடைய கதையின் ஒரு பகுதி.

அது அவருடைய எதிர்காலத்திற்கான இறுதி தீர்ப்பு அல்ல.

கனிவான மனிதப் பொறுப்பு

குடும்பம், பள்ளி, பணியிடம், சமூகம் மற்றும் சிகிச்சை அமைப்புகள் மனிதர்களின் தவறுகளை சுட்டிக்காட்டுவது மட்டுமல்லாமல், நல்ல நடத்தை வளர்வதற்கான சூழலையும் உருவாக்க வேண்டும்.

ஒருவர் தவறு செய்யும்போது,

அவரை உடனடியாக “கெட்டவர்” என்று முத்திரை குத்தாமல்,

தவறான செயலை நிறுத்தி,

பாதுகாப்பை உறுதிசெய்து,

தெளிவான எல்லைகளை அமைத்து,

அதே நேரத்தில்,

“இந்த மனிதருக்கு என்ன உதவி தேவை?”

என்ற கேள்வியையும் கேட்க முடியும்.

மனிதர்களுக்குப் பொறுப்புணர்வு அவசியம்.

அதேபோல் மாற்றத்திற்கான வாய்ப்பும் அவசியம்.

முடிவுரை

Calmscious பயன்படுத்தும் “பரிணாமப் பிழை” என்ற கருத்தின் மையச் செய்தி மிகவும் எளிமையானது:

ஒருவரின் தற்போதைய மனத்துன்பத்தை மட்டும் பார்க்காமல், அது எப்படி உருவானது என்பதையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்போம்.

பழைய பாதுகாப்பு pattern இன்று துன்பத்தை உருவாக்கினால், அதைப் புரிந்துகொண்டு புதிய ஆரோக்கியமான response-ஐ உருவாக்க முடியும்.

அதற்குத் தேவை அதிகமான பயமோ அவமானமோ அல்ல.

விழிப்புணர்வு.
கனிவான புரிதல்.
பொறுப்புணர்வு.
உணர்வுக் கல்வி.
தொடர்ச்சியான பயிற்சி.
தேவையானபோது தொழில்முறை உதவி.

மனதின் செயல்பாட்டைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, மனத்துன்பத்தின் காரணங்களையும் தெளிவாக ஆராய முடியும்.

காரணங்களைப் புரிந்துகொண்டால் அவற்றை நிர்வகிப்பதற்கான திறன்களை வளர்க்க முடியும்.

அந்தத் திறன்கள் வளரும்போது, அமைதியான, ஆரோக்கியமான மற்றும் விழிப்புணர்வான வாழ்க்கையை நோக்கி நகர முடியும்.

Calmscious Therapy

Calmscious பயிற்சியின் மூலம் உங்கள் எண்ணங்கள், உணர்வுகள் மற்றும் மனப்பழக்கங்களைப் புரிந்துகொண்டு, வாழ்க்கையின் சிரமங்களை அமைதியாக எதிர்கொள்ளும் திறன்களை கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.