கொரோனாவுக்குப் பிறகு அதிகரித்த உடல்நலப் பயம்: உடலில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு மாற்றமும் ஏன் ஆபத்தாகத் தெரிகிறது?

“என்னுடைய reports எல்லாம் normal என்று doctors சொல்கிறார்கள். ஆனால் என் உடலில் ஏதாவது சிறிய மாற்றம் ஏற்பட்டால்கூட, பெரிய நோய் வந்துவிட்டதோ என்று பயமாக இருக்கிறது.”

Health Anxiety-யுடன் வாழும் பலருடைய அனுபவத்தை இந்த ஒரு வாக்கியம் பிரதிபலிக்கிறது.

சமீபத்தில் தீவிரமான உடல்நலப் பயத்துடன் ஒருவர் என்னைச் சந்தித்தார். கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் தனது உடல்நலப் பிரச்சினைகளுக்காக 40-க்கும் மேற்பட்ட மருத்துவர்களைச் சந்தித்திருப்பதாக அவர் கூறினார்.

அவருடைய பிரச்சினை உடலில் மட்டும் இல்லை.

“எனக்கு ஏதாவது ஆகிவிடுமோ?” என்ற தொடர்ச்சியான பயம் அவரது அன்றாட வாழ்க்கையையே கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தது.

ஒரு உடல் அறிகுறியில் ஆரம்பித்த பயணம்

சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவருக்கு வயிற்றில் வாயுத் தொல்லை ஏற்பட்டது.

Gastroenterologist-ஐ சந்தித்தார். Endoscopy உள்ளிட்ட பரிசோதனைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பின்னர் cardiologist-ஐ சந்திக்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டார்.

ECG உள்ளிட்ட இதயம் தொடர்பான பரிசோதனைகளில் பிரச்சினை இல்லை என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. பின்னர் மீண்டும் இரைப்பை மருத்துவரைச் சந்தித்து ஒரு சிறிய அறுவைச் சிகிச்சையையும் செய்துகொண்டதாக அவர் பகிர்ந்துகொண்டார்.

அப்போது,

“இனி எல்லாம் சரியாகிவிட்டது.”

என்ற நிம்மதி ஏற்பட்டது.

ஆனால் அந்த நிம்மதி நீண்ட நாட்கள் நீடிக்கவில்லை.

மீண்டும் வந்த உடல்நலப் பயம்

யாராவது இறந்துவிட்டதாகக் கேள்விப்பட்டால் உடனடியாக தனது உடலைப் பற்றிய பயம் அதிகரித்தது.

ஒரு நோயைப் பற்றிய video பார்த்தால் அதன் symptoms-ஐ Google-ல் தேட ஆரம்பித்தார்.

பின்னர் அந்த அறிகுறிகள் தனது உடலில் இருக்கின்றனவா என்று கவனிக்க ஆரம்பித்தார்.

ஒரு சிறிய sensation கூட பல கேள்விகளை உருவாக்கியது:

“எனக்கும் இந்த நோய் வந்துவிட்டதா?”

“Doctor எதையாவது கண்டுபிடிக்காமல் விட்டுவிட்டாரா?”

“எனக்கு திடீரென்று ஏதாவது ஆகிவிடுமா?”

“மீண்டும் test எடுக்க வேண்டுமா?”

“இது dangerous symptom-ஆ?”

இப்படியாக உடல் உணர்வுக்கும் பயத்திற்கும் இடையே ஒரு தொடர்ச்சியான cycle உருவாகியிருந்தது.

Health Anxiety என்றால் என்ன?

உடல்நலத்தைப் பற்றி கவனமாக இருப்பது இயல்பானது.

புதிய அல்லது குறிப்பிடத்தக்க அறிகுறி ஏற்பட்டால் மருத்துவ ஆலோசனை பெறுவதும் அவசியமானது.

ஆனால் பொருத்தமான medical evaluation-க்குப் பிறகும், “எனக்கு பெரிய நோய் இருக்கலாம்” என்ற பயம் தொடர்ந்து வாழ்க்கையை ஆக்கிரமித்து, repeated Body Checking, symptom searching அல்லது Reassurance Seeking-க்கு வழிவகுத்தால் அது Health Anxiety pattern-ன் பகுதியாக இருக்கலாம்.

இதில் உடலில் உணரப்படும் sensations பொய்யானவை என்று அர்த்தமல்ல.

உடல் உணர்வு உண்மையானதாக இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த உணர்விற்கு மனம் கொடுக்கும் catastrophic interpretation தான் பயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.

கொரோனா இந்தப் பயத்தை உருவாக்கியதா?

அந்த நபர் தனது Health Anxiety கொரோனாவுக்குப் பிறகுதான் ஆரம்பித்ததாக நினைத்தார்.

ஆனால் அவரது வாழ்க்கை அனுபவங்களை ஆராய்ந்தபோது, childhood-லேயே health, illness மற்றும் hospital தொடர்பான பய அனுபவங்கள் இருந்ததாக அவர் பகிர்ந்துகொண்டார்.

அவருடைய தந்தைக்கு அடிக்கடி உடல்நலப் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டதாகவும், குடும்பத்தில் மருத்துவமனை மற்றும் நோய் தொடர்பான உரையாடல்கள் அதிகமாக இருந்ததாகவும் கூறினார்.

ஒரு குழந்தை இத்தகைய அனுபவங்களை எதிர்கொள்ளும்போது சில சமயங்களில்:

“நோய் = ஆபத்து”

“உடல் மாற்றம் = ஏதோ தவறு”

போன்ற associations உருவாகலாம்.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான விஷயம் உள்ளது:

Health Anxiety-க்கு childhood experience மட்டுமே காரணம் என்று கூற முடியாது.

Personality, family experiences, significant illness, loss, current stress, exposure to frightening health information மற்றும் பல காரணிகள் ஒருவரின் health-related anxiety-யில் பங்கு வகிக்கலாம்.

இந்த நபரின் அனுபவத்தில், COVID காலம் ஏற்கெனவே இருந்த health-related fears-ஐ அதிகரித்திருக்கக்கூடிய ஒரு முக்கியமான trigger ஆகத் தோன்றியது.

கொரோனாவுக்குப் பிறகு ஏன் பயம் அதிகரித்திருக்கலாம்?

COVID காலத்தில் உலகமே symptoms-ஐ கவனிக்கக் கற்றுக்கொண்டது.

காய்ச்சல் இருக்கிறதா?

சுவாசம் சரியாக இருக்கிறதா?

Oxygen level என்ன?

யாருடன் contact ஏற்பட்டது?

என்ற health monitoring அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகியது.

அதோடு hospitalization, oxygen shortage, serious illness மற்றும் death தொடர்பான தகவல்களையும் மக்கள் தொடர்ந்து எதிர்கொண்டனர்.

இந்தக் காலம் முடிந்த பிறகும் சிலருடைய attention system உடல் sensations மற்றும் health threats-ஐ அதிகமாகக் கவனிக்கும் pattern-ல் தொடரக்கூடும்.

இன்றைய social media environment இதை மேலும் தூண்டக்கூடும்.

“இந்த 5 symptoms இருந்தால் உடனே கவனம்!”

“இந்த அறிகுறியை ignore செய்யாதீர்கள்!”

போன்ற content-ஐ மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கும்போது health-anxious mind அதை தனக்கான warning ஆக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

Health Anxiety Cycle எப்படி இயங்குகிறது?

இதன் பொதுவான cycle:

Health information → Fearful thought → Anxiety → Body sensation → Catastrophic interpretation → Checking/Search/Reassurance → Temporary relief → New sensation → Fear again

உதாரணமாக:

ஒருவர் heart attack பற்றிய video பார்க்கிறார்.

“எனக்கும் வந்துவிட்டால்?” என்ற எண்ணம் வருகிறது.

Anxiety காரணமாக heartbeat அதிகமாக உணரப்படலாம்.

அதை அவர் கவனிக்கிறார்.

“என் heart beat ஏன் இப்படி?”

என்று பயப்படுகிறார்.

Google செய்கிறார்.

Doctor reassurance பெறுகிறார்.

சிறிது நேரம் நிம்மதி.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு வேறு sensation.

Cycle மீண்டும் ஆரம்பிக்கிறது.

பிரச்சினை reassurance பெறுவதில் மட்டும் இல்லை; reassurance இல்லாமல் uncertainty-ஐ தாங்க முடியாத நிலை உருவாகும்போது cycle வலுப்படலாம்.

உடல்நலப் பயத்திலிருந்து வெளிவர உதவும் 7 Calmscious வழிமுறைகள்

1. பயத்தின் பின்னணியைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்

“எனக்கு ஏன் இப்படிப் பயமாக இருக்கிறது?”

என்ற கேள்வியை curiosity-யுடன் அணுகுங்கள்.

குடும்பத்தில் illness experiences இருந்ததா?

சிறுவயதில் hospitalization பயத்தை ஏற்படுத்தியதா?

ஒருவரின் sudden illness அல்லது death உங்களைப் பாதித்ததா?

COVID அனுபவம் பயத்தை அதிகரித்ததா?

இந்த exploration ஒரு possible pattern-ஐ புரிந்துகொள்ள உதவலாம்.

ஆனால் கடந்தகாலத்தில் கட்டாயமாக ஒரு “root cause” கண்டுபிடித்தால்தான் recovery ஏற்படும் என்பதில்லை.

தற்போதைய thought patterns மற்றும் behaviours-ஐ மாற்றுவதும் முக்கியம்.

2. Symptom-Centred Life-லிருந்து Goal-Centred Life-க்கு நகருங்கள்

Health Anxiety நமது attention-ஐ மீண்டும் மீண்டும் உடலுக்குள் இழுக்கிறது.

அந்த நேரத்தில் கேளுங்கள்:

“இப்போது என்னுடைய அடுத்த தேவை என்ன?”

வேலை முடிப்பதா?

குழந்தையுடன் நேரம் செலவிடுவதா?

Exercise செய்வதா?

Business goal-ல் பணிபுரிவதா?

நண்பருடன் பேசுவதா?

ஒரு skill கற்றுக்கொள்வதா?

உடலை ignore செய்வது நோக்கம் அல்ல.

உடல் sensation உங்கள் முழு நாளையும் கட்டுப்படுத்தாமல் இருக்க attention-ஐ meaningful activity-க்கு மீண்டும் கொண்டுவருவதே நோக்கம்.

3. ஒவ்வொரு sensation-க்கும் diagnosis தேடாதீர்கள்

மனித உடல் static machine அல்ல.

Heart rate மாறலாம்.

Digestion மாறலாம்.

Energy level மாறலாம்.

Sleep quality மாறலாம்.

Muscle tension ஏற்படலாம்.

சில sensations சில நிமிடங்களில் மறைந்துவிடலாம்.

எனவே ஒவ்வொரு sensation வந்ததும்,

“இது எந்த நோய்?”

என்று தேடுவதற்குப் பதிலாக,

“என் உடலில் ஒரு sensation இருக்கிறது. அதை உடனடியாக dangerous என்று முடிவு செய்ய வேண்டியதில்லை.”

என்று practice செய்யலாம்.

இதன் பொருள் persistent அல்லது concerning symptoms-ஐ புறக்கணிப்பது அல்ல. தேவையான medical evaluation பெறுவது எப்போதும் முக்கியம்.

4. பயத்தை மறுக்கும் self-talk அல்ல; balanced self-talk

“எனக்கு எதுவுமே வராது” என்று 100% certainty கொடுக்க முயற்சிப்பது Health Anxiety-க்கு இன்னொரு reassurance ஆக மாறக்கூடும்.

அதற்குப் பதிலாக realistic statements பயன்படுத்தலாம்:

“ஒவ்வொரு sensation-மும் emergency அல்ல.”

“எனக்குத் தேவையான medical advice-ஐ நான் பெற முடியும்.”

“Uncertainty இருந்தாலும் நான் என் நாளைத் தொடர முடியும்.”

“ஒரு பயமான thought மருத்துவ diagnosis அல்ல.”

“என் உடலை கவனிப்பேன்; அதே நேரத்தில் பயம் என் வாழ்க்கையை நடத்த அனுமதிக்க மாட்டேன்.”

இந்த வகையான self-talk uncertainty tolerance-ஐ வளர்க்க உதவும்.

5. Health Anxiety அதிகரிக்கும் நேரத்தில் வாழ்க்கை stress-ஐயும் பாருங்கள்

சிலரிடம் வேலை அழுத்தம், relationship conflict, financial worry, loneliness அல்லது family responsibilities அதிகரிக்கும் நேரங்களில் Health Anxiety-யும் அதிகரிக்கலாம்.

அப்போது,

“என் உடலில் என்ன தவறு?”

என்ற ஒரே கேள்வியிலிருந்து,

“என் வாழ்க்கையில் இப்போது என்ன என்னை stress செய்கிறது?”

என்ற கேள்விக்கும் நகருங்கள்.

என்ன ஆதரவு தேவை?

எந்தப் பிரச்சினையைப் பேச வேண்டும்?

எந்த boundary தேவை?

எந்த practical action எடுக்கலாம்?

என்பதை ஆராயுங்கள்.

6. Google Searching, Body Checking மற்றும் Reassurance Seeking-ஐ கவனியுங்கள்

Health Anxiety-யில் reassurance ஒரு விசித்திரமான pattern உருவாக்கலாம்.

Doctor reassurance → நிம்மதி.

Google search → நிம்மதி.

Family member reassurance → நிம்மதி.

ஆனால் அந்த நிம்மதி temporary.

பிறகு இன்னொரு sensation வந்ததும் மீண்டும் reassurance தேவைப்படுகிறது.

எனவே ஒவ்வொரு முறையும் Google செய்யும் முன் கேளுங்கள்:

“எனக்கு இப்போது information தேவையா, reassurance தேவையா?”

தேவையான medical information-க்கு qualified healthcare professionals மற்றும் reliable health sources-ஐ பயன்படுத்துங்கள்.

Fear-based social media videos-ஐ தொடர்ந்து பார்ப்பதை குறைப்பதும் உதவியாக இருக்கலாம்.

7. நோய் இல்லாத எதிர்காலத்தை உறுதி செய்யாமல், அர்த்தமுள்ள எதிர்காலத்தை உருவாக்குங்கள்

Health Anxiety மனதில் அடிக்கடி illness, hospitalization மற்றும் death தொடர்பான future images-ஐ உருவாக்கலாம்.

Visualization-ஐ இதற்கு எதிரான guarantee ஆக பயன்படுத்த வேண்டியதில்லை.

“நான் 110 வயது வரை எந்த நோயும் இல்லாமல் வாழ்வேன்” என்று நம்மால் உறுதி செய்ய முடியாது.

அதற்குப் பதிலாக:

நான் குடும்பத்துடன் meaningful moments உருவாக்குகிறேன்.

என் career-ல் முன்னேறுகிறேன்.

பயணம் செய்கிறேன்.

என் உடலை பொறுப்புடன் கவனிக்கிறேன்.

எனக்குப் பிடித்த செயல்களில் ஈடுபடுகிறேன்.

எதிர்பாராத சூழல்களையும் சமாளிக்கக் கற்றுக்கொள்கிறேன்.

என்று meaningful future-ஐ visualize செய்யலாம்.

Recovery-ன் நோக்கம் மரணம் அல்லது நோய் ஒருபோதும் வராது என்று மனதை நம்ப வைப்பது அல்ல; uncertainty இருந்தாலும் வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழக் கற்றுக்கொள்வது.

Psychotherapy எப்படி உதவலாம்?

“Reports normal. பயப்படாதீங்க.”

என்ற reassurance மட்டும் சிலருக்கு போதுமானதாக இருக்காது.

ஏனெனில் Health Anxiety-யில் பிரச்சினை information இல்லாதது மட்டுமல்ல; information-ஐ மனம் எப்படி interpret செய்கிறது என்பதிலும் இருக்கலாம்.

Psychotherapy மூலம் ஒருவர்:

health-related thought patterns-ஐ அடையாளம் காண,

catastrophic interpretations-ஐ ஆராய,

body checking மற்றும் reassurance-seeking patterns-ஐ குறைக்க,

uncertainty-ஐ tolerate செய்ய,

stress மற்றும் anxiety-ஐ regulate செய்ய,

avoidance-ஐ குறைத்து meaningful activities-க்கு திரும்ப,

தனது வாழ்க்கையின் goals-உடன் மீண்டும் இணைய

பயிற்சி பெறலாம்.

Evidence-based approaches, குறிப்பாக Cognitive Behavioural Therapy போன்ற psychological interventions, Health Anxiety-யை நிர்வகிக்க பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

எப்போது மருத்துவ ஆலோசனை அவசியம்?

Health Anxiety இருக்கிறது என்பதற்காக உண்மையான physical symptoms-ஐ புறக்கணிக்கக்கூடாது.

புதிய, தீவிரமான, தொடர்ந்து நீடிக்கும் அல்லது மருத்துவரீதியாக கவலைக்குரிய அறிகுறி இருந்தால் appropriate medical evaluation பெற வேண்டும்.

Psychological support-ன் நோக்கம்:

“Doctor-ஐ பார்க்காதீர்கள்”

என்பது அல்ல.

மாறாக:

தேவையான medical care-ஐ பெறுங்கள் → appropriate evaluation-ஐ நம்புங்கள் → unnecessary checking cycle-ஐ கவனியுங்கள் → மீண்டும் வாழ்க்கைக்குத் திரும்புங்கள்.

இதுதான் balanced approach.

முடிவுரை

Health Anxiety-யுடன் வாழும் ஒருவர் நடிப்பதில்லை.

அவர் உணரும் fear உண்மையானது.

அவர் கவனிக்கும் body sensations-உம் உண்மையானவையாக இருக்கலாம்.

ஆனால்,

ஒவ்வொரு உடல் உணர்வும் ஆபத்து அல்ல.

பயத்தை ஏற்படுத்தும் ஒவ்வொரு thought-உம் மருத்துவ உண்மை அல்ல.

ஒவ்வொரு uncertainty-க்கும் உடனடியாக reassurance தேவைப்படுவதில்லை.

Recovery என்பது உடலைக் கவனிப்பதை நிறுத்துவது அல்ல.

பயத்துடன் உடலைக் கண்காணிப்பதிலிருந்து, அறிவுடன் உடல்நலத்தைப் பராமரித்து வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு நகர்வதே recovery.

COVID காலம் ஒருவருடைய health fears-ஐ அதிகரித்திருக்கலாம். Childhood Experiences அதற்கு ஒரு பின்னணியாக இருக்கலாம். தற்போதைய stress அதைத் தூண்டலாம்.

ஆனால் இந்த patterns புரிந்துகொள்ளப்பட்டு மாற்றப்படக்கூடியவை.

உடலைப் பாதுகாப்போம்.
மனதையும் புரிந்துகொள்வோம்.
பயத்தை மட்டும் மையமாக்காமல் வாழ்க்கையை மீண்டும் வாழத் தொடங்குவோம்.