கண் பார்வை குறைபாட்டையும் உளவியல் சிகிச்சை மூலம் சரிசெய்ய முடியுமா?

எனது 10 நாள் இலவச psychological training-ஐ தொடர்ந்து நடைபெறும் weekly sessions-ல், ஒவ்வொரு வாரமும் ஒரு health-related topic-ஐ psychological perspective-ல் புரிந்துகொள்வதற்கான discussion நடத்துகிறோம்.

கடந்த வாரம் Diabetes பற்றி பேசினோம்.

இந்த வாரம் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு:

கண் பார்வை மற்றும் Stress.

Session-ல் பலர் தங்களுடைய அனுபவங்களைப் பகிர்ந்தார்கள்.

ஒருவருடைய மகன் கண்ணாடி அணிந்திருந்தார்.

ஒருவர் நான்கு வருடங்களாக vision difficulty இருப்பதாகக் கூறினார்.

மற்றொருவர் dry eye பிரச்சினையைப் பகிர்ந்தார்.

அப்போது ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுந்தது:

“Stress-ஐ குறைத்து, psychological training செய்தால் கண் பார்வையையே சரிசெய்ய முடியுமா?”

இதற்கான பதிலை அறிவியல் ரீதியாகத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

முதலில்: பார்வை என்பது எப்படி உருவாகிறது?

நாம் பார்ப்பது கண்களின் வேலை மட்டும் அல்ல.

கண்ணில் நுழையும் ஒளி retina-வில் signal-ஆக மாற்றப்பட்டு, optic nerve வழியாக brain-க்கு செல்கிறது. Brain அந்த visual information-ஐ process செய்து நாம் பார்க்கும் உலகத்தை அர்த்தப்படுத்துகிறது.

எனவே vision என்பது:

Eyes + Optic pathways + Brain processing

ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாடு.

ஆனால் இதை வைத்து “நாம் நினைப்பதை மாற்றினால் refractive error அல்லது eye disease சரியாகிவிடும்” என்று கூற முடியாது.

பார்வைக் குறைபாடுகளுக்கு என்ன காரணங்கள் இருக்கலாம்?

Blurred vision அல்லது பார்வைக் குறைவுக்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.

Myopia, hyperopia, astigmatism போன்ற refractive errors இருக்கலாம்.

Dry eye இருக்கலாம்.

Eye strain இருக்கலாம்.

Cataract, glaucoma, retinal conditions அல்லது வேறு eye diseases இருக்கலாம்.

Diabetes போன்ற physical conditions-உம் பார்வையை பாதிக்கக்கூடும்.

அதனால்:

“Vision problem = Stress”

என்று ஒரே காரணமாகப் பார்க்கக்கூடாது.

Stress கண்களை பாதிக்குமா?

Stress நேரடியாக எல்லா eye diseases-ஐயும் உருவாக்குகிறது என்று கூற முடியாது.

ஆனால் stress மற்றும் anxiety சிலரின் visual experience-ஐ பாதிக்கலாம்.

உதாரணமாக அதிகமான anxiety இருக்கும் போது bodily sensations-ஐ அதிகமாக monitor செய்யலாம். Headache, muscle tension, sleep disturbance போன்றவை eye discomfort-ஐ மேலும் noticeable ஆக்கலாம்.

Screen use, reduced blinking மற்றும் prolonged near work போன்ற காரணிகளுடன் dry-eye அல்லது eye-strain symptoms தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

எனவே psychological wellbeing-ஐ கவனிப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.

ஆனால்:

Psychological support என்பது ophthalmological treatment-க்கு மாற்று அல்ல.

“மொபைல் பார்க்காதே, கண் கெட்டுவிடும்” என்ற வார்த்தைகள் பார்வையை கெடுக்குமா?

குழந்தையிடம் தொடர்ந்து:

“Mobile பார்த்தால் கண் கெட்டுவிடும்.”

“Screen பார்த்தால் உன் பார்வை போய்விடும்.”

என்று பயமுறுத்தும் விதத்தில் பேசுவது unnecessary health fear-ஐ உருவாக்கலாம்.

ஒரு குழந்தை தனது கண்களில் ஏற்படும் சிறிய sensations-ஐக்கூட பயத்துடன் monitor செய்ய ஆரம்பிக்கலாம்.

ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் நேரடியாக eye cells-ஐ stress செய்து myopia அல்லது வேறு vision problem-ஐ உருவாக்குகின்றன என்று கூற ஆதாரம் இல்லை.

இங்கே நாம் இரண்டு விஷயங்களைப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்:

Health information ≠ Health fear

குழந்தைக்கு screen habits பற்றி கற்றுக்கொடுக்கலாம்.

ஆனால் பயமுறுத்தாமல் கற்றுக்கொடுக்கலாம்.

குடும்பத்தில் ஒருவர் கண்ணாடி அணிவதைப் பார்ப்பதால் நமக்கும் பார்வைக் குறைபாடு வருமா?

இல்லை.

மற்றொருவர் spectacles அணிவதைப் பார்ப்பது அல்லது eye hospital செல்வதைப் பார்ப்பது மட்டும் பார்வைக் குறைபாட்டை உருவாக்காது.

அதே நேரத்தில் குடும்பத்தில் பலருக்கு refractive errors இருப்பது genetic predisposition போன்ற காரணிகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

எனவே:

“நான் அப்பாவை glasses போட்டு பார்த்ததால் எனக்கும் eye problem வந்தது”

என்று psychological causation உருவாக்குவது சரியானது அல்ல.

Childhood Stress காரணமாக Chronic Vision Problem வருமா?

குழந்தைப் பருவத்தில் emotional neglect, family conflict, fear அல்லது traumatic experiences ஒருவரின் பின்னைய mental health மற்றும் stress responses-ஐ பாதிக்கக்கூடும்.

அவை முக்கியமான psychological experiences.

அவற்றைப் psychotherapy-ல் address செய்வதும் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.

ஆனால்:

Childhood emotional stress தான் chronic refractive error, cataract அல்லது retinal disease-ன் காரணம் என்று கூற முடியாது.

ஒருவருடைய emotional history-ஐ புரிந்துகொள்வதும் eye disease-ன் biological cause-ஐ கண்டறிவதும் இரண்டு வெவ்வேறு clinical questions.

இரண்டிற்கும் தேவையான professional assessment வேறுபடும்.

“Meaning Change” பார்வையை மாற்றுமா?

இந்த வார session-ல் ஒரு முக்கியமான psychological concept பற்றி பேசினோம்:

Meaning.

ஒருவர் தூரத்தில் பார்க்கும்போது blur ஆகத் தெரிகிறது.

அவர் உடனே:

“என் கண் இன்னும் மோசமாகிவிட்டது.”

“என் பார்வை போய்க்கொண்டிருக்கிறது.”

என்று catastrophic interpretation கொடுத்தால் anxiety அதிகரிக்கலாம்.

இதற்கு மாற்றாக:

“இப்போது எனக்கு blur தெரிகிறது. காரணத்தை சரியாக மதிப்பீடு செய்வேன். இதைப் பற்றி பயத்துடன் முடிவு செய்ய வேண்டியதில்லை.”

என்று balanced interpretation உருவாக்கலாம்.

இதுதான் psychological reframing.

ஆனால் “இது உண்மை இல்லை” என்று சொல்ல வேண்டுமா?

உண்மையில் blur ஆகத் தெரிந்தால்:

“இது உண்மை இல்லை; எனக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறது”

என்று சொல்லிக்கொள்வது தேவையில்லை.

Psychological practice-ன் நோக்கம் reality-ஐ deny செய்வது அல்ல.

அதற்கு பதிலாக:

“Blur இருக்கிறது. ஆனால் அதைப் பற்றி நான் பயத்துடன் worst-case conclusion எடுக்க வேண்டியதில்லை.”

என்று சொல்லலாம்.

இதுதான் reality-based positive thinking.

Eye Affirmations எப்படி இருக்க வேண்டும்?

“என் பார்வை நாளுக்கு நாள் குணமாகிறது” என்று medical outcome-ஐ உறுதி செய்வதைவிட, psychological wellbeing-ஐ ஆதரிக்கும் affirmations பயன்படுத்தலாம்:

“என் கண்களின் ஆரோக்கியத்தை நான் சரியாக கவனிக்கிறேன்.”

“என் உடல் sensation-களை பயமின்றி கவனிக்க முடியும்.”

“என் மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொள்ள நான் கற்றுக்கொள்கிறேன்.”

“எனக்குத் தேவையான சரியான உதவியை நான் பெறுகிறேன்.”

“ஒரு symptom என் முழு வாழ்க்கையையும் நிர்ணயிக்காது.”

இந்த affirmations treatment-க்கு மாற்றாக அல்ல; fear management-க்கு psychological tools.

Neuroplasticity மூலம் பார்வையை சரிசெய்ய முடியுமா?

Neuroplasticity என்பது brain experience மற்றும் learning-க்கு ஏற்ப மாற்றமடையும் திறன்.

Visual system-லும் plasticity இருக்கிறது.

ஆனால் neuroplasticity என்ற concept-ஐ:

“Positive affirmation சொன்னால் eye power குறையும்”

என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்த முடியாது.

Myopia, hyperopia, astigmatism போன்ற refractive errors பொதுவாக eye optics மற்றும் structure-உடன் தொடர்புடையவை.

Cataract lens-ஐ பாதிக்கிறது.

Retinal diseases retina-வை பாதிக்கின்றன.

இவற்றுக்கு psychological affirmation replacement treatment அல்ல.

அப்படியானால் Psychotherapy எங்கு உதவும்?

இங்கேதான் முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது.

Psychotherapy அல்லது psychological training:

Health anxiety-ஐ manage செய்ய,

stress regulation-ஐ மேம்படுத்த,

symptom-related fear-ஐ குறைக்க,

catastrophic thinking-ஐ challenge செய்ய,

medical condition-ஐ emotionally cope செய்ய,

healthy routines-ஐ பின்பற்ற,

sleep மற்றும் overall psychological wellbeing-ஐ மேம்படுத்த

உதவலாம்.

Psychotherapy eye power-ஐ correct செய்வதற்காக அல்ல; eye problem-ஐ எதிர்கொள்ளும் மனிதரின் psychological wellbeing-ஐ ஆதரிக்க முடியும்.

10 நாள் பயிற்சியிலிருந்து Weekly Sessions வரை

10 நாள் psychological training-ன் மூலம் calmness, thought awareness, emotional regulation மற்றும் conscious response போன்ற foundational skills-ஐ கற்றுக்கொள்ளலாம்.

அதற்குப் பிறகு weekly sessions-ல் அந்த psychological skills-ஐ health, relationships, parenting, work மற்றும் everyday life போன்ற specific contexts-ல் எப்படி பயன்படுத்தலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

இதன் நோக்கம்:

“Psychology மூலம் எல்லா physical diseases-ஐயும் cure செய்வது” அல்ல.

மாறாக:

உடலுக்கு தேவையான medical care-ஐப் பெற்றுக்கொண்டே, மனதில் unnecessary fear உருவாகாமல் வாழ்க்கையை தெளிவாக அணுகக் கற்றுக்கொள்வது.

பார்வை திடீரென மாறினால் என்ன செய்ய வேண்டும்?

பார்வை திடீரென குறைவது, ஒரு கண்ணில் sudden vision loss, flashes/பல புதிய floaters, curtain போன்ற shadow, severe eye pain, eye injury அல்லது neurological symptoms போன்றவை இருந்தால் psychological exercise செய்து காத்திருக்காமல் உடனடியாக medical/ophthalmological evaluation பெற வேண்டும்.

Gradual blurred vision இருந்தாலும் proper eye examination மூலம் refractive error அல்லது வேறு காரணம் இருக்கிறதா என்பதை கண்டறிவது நல்லது.

Eye problem-க்கு முதலில் சரியான diagnosis; அதனுடன் தேவையான psychological support.

இரண்டையும் எதிரிகளாகப் பார்க்க வேண்டியதில்லை.

முடிவுரை: அமைதியான மனம் முக்கியம்; ஆனால் அது Eye Treatment-க்கு மாற்று அல்ல

மனம் மிகவும் சக்திவாய்ந்தது.

நாம் ஒரு physical symptom-ஐ எப்படி interpret செய்கிறோம், அதைப் பற்றி எவ்வளவு பயப்படுகிறோம், அதை எப்படி cope செய்கிறோம் என்பதில் psychological skills பெரிய வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

ஆனால் அந்த சக்தியை அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக மாற்ற வேண்டியதில்லை.

Meaning மாற்றலாம்.
Fear response மாற்றலாம்.
Coping மாற்றலாம்.
Behaviour மாற்றலாம்.
வாழ்க்கையை அணுகும் விதத்தை மாற்றலாம்.

ஆனால் refractive error அல்லது eye disease இருந்தால் அதற்கான biological reality-ஐ affirmation மூலம் மறுக்க வேண்டியதில்லை.

Calm Mind + Clear Understanding + Appropriate Eye Care = ஆரோக்கியமான அணுகுமுறை.

Psychology நமக்கு reality-ஐ மறுக்க கற்றுக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை.

Reality-ஐ பயமின்றி எதிர்கொள்ள கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

வரும் மார்ச் 30 அன்று தொடங்கும் 10 நாள் இலவச பயிற்சியில் இணைய விரும்பினால்:

Calmscious 10-Day Free Training Group

Dr. Mehar Nithyan, PhD (Psychology)
Director – Calmscious Psychotherapy Clinic
Contact: 088384 28286