குழந்தைகளுக்கு அதீத கோபம் ஏன் வருகிறது? ஒரு மாணவனின் மனநல மாற்றப் பயணம்

பொருட்களை உடைத்தல், பெற்றோரிடம் எதிர்த்துப் பேசுதல், பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்தல் — இவை வெறும் ஒழுக்கப் பிரச்சினைகளா? அல்லது குழந்தையின் மனதில் இருக்கும் வேதனையின் வெளிப்பாடா?

சமீபத்தில் ஒரு பள்ளி மாணவனின் பெற்றோர் என்னைச் சந்தித்தார்கள்.

அவர்கள் மிகுந்த கவலையுடன் சில விஷயங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

“எங்கள் மகனுக்கு அதீத கோபம் வருகிறது.”

“கோபத்தில் பொருட்களை உடைக்கிறான்.”

“பெரியவர்களிடம் எதிர்த்துப் பேசுகிறான்.”

“சில நேரங்களில் எங்களைக் காயப்படுத்த முயற்சிக்கிறான்.”

“தோல்வி என்றாலே பயப்படுகிறான்.”

“விலையுயர்ந்த பொருட்கள் மீது அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறான்.”

“படிக்கவும் பள்ளிக்குச் செல்லவும் விரும்புவதில்லை.”

பெற்றோர்கள் மிகுந்த பயத்தில் இருந்தார்கள்.

“இந்த மாற்றங்கள் கடந்த ஆறு மாதங்களாகத்தான் இருக்கின்றன. ஏன் திடீரென்று இப்படி மாறிவிட்டான்?” என்று கேட்டார்கள்.

ஆனால் ஒரு குழந்தையின் நடத்தை மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ள, அதன் தற்போதைய செயல்களை மட்டும் கவனித்தால் போதாது.

அந்தக் குழந்தையின் உணர்வுகள், அனுபவங்கள், குடும்பச் சூழல், பள்ளி அனுபவங்கள் மற்றும் மனநிலையையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

கோபத்தின் பின்னால் இருந்த மூன்று உணர்வுகள்

நான் அந்த மாணவருடன் தனியாகப் பேசினேன்.

அவனுடைய மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள சில கேள்விகளைக் கேட்டேன்.

ஆரம்பத்தில் அவன் அதிகமாகப் பேசவில்லை.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு மெதுவாகத் தன்னுடைய உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொண்டான்.

“எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது…”

“நான் சோர்வாக இருக்கிறேன்…”

“எனக்குப் பாதுகாப்பாக உணரவில்லை…”

அந்த வார்த்தைகள் அவனுடைய நடத்தையை வேறு கோணத்தில் புரிந்துகொள்ள உதவின.

வெளியில் கோபமாகத் தெரிந்த குழந்தையின் மனதில் பயமும் மனச்சோர்வும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வும் இருந்தன.

பள்ளியிலும் வீட்டிலும் அவன் எதிர்கொண்ட சிரமங்கள்

அந்த மாணவன் பகிர்ந்துகொண்ட அனுபவங்களில் இரண்டு முக்கியமான விஷயங்கள் இருந்தன.

பள்ளியில் ஓர் ஆசிரியர் அடிக்கடி கடுமையாகத் திட்டுவதாகக் கூறினான்.

வீட்டிலும் கடுமையான தண்டனைகளை எதிர்கொண்டதாகப் பகிர்ந்துகொண்டான்.

இதனால் பள்ளியும் வீடும் அவனுக்கு மனஅழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும் இடங்களாக உணரப்பட்டிருக்கலாம்.

ஒரு குழந்தை தொடர்ந்து பயம் அல்லது அவமானத்தை அனுபவிக்கும்போது, சிலரிடம் அது விலகிச் செல்லும் நடத்தையாக வெளிப்படலாம்.

சிலரிடம் அழுகையாகவும் அமைதியாக இருப்பதாகவும் வெளிப்படலாம்.

மற்ற சிலரிடம் கோபம், எதிர்ப்புப் பேச்சு, பொருட்களை உடைத்தல் போன்ற நடத்தைகளாக வெளிப்படலாம்.

கோபம் என்பது சில நேரங்களில் உள்ளுக்குள் இருக்கும் வேதனையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வழியாக இருக்கலாம்.

ஆனால் எல்லா குழந்தைகளின் கோபத்திற்கும் ஒரே காரணம் இருப்பதில்லை. ADHD, கற்றல் சிரமங்கள், தூக்கப் பிரச்சினைகள், மனநிலைக் கோளாறுகள் மற்றும் பிற வளர்ச்சிக் காரணிகளையும் தேவைக்கேற்ப மதிப்பிட வேண்டும்.

குடும்பத்தின் மனநிலையும் குழந்தையின் வளர்ச்சியும்

குடும்பச் சூழலைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, அந்த மாணவனின் தாயாரும் நீண்டகாலமாக மனஅழுத்தத்துடன் போராடியிருப்பது தெரியவந்தது.

அவர் அதற்காக மருத்துவ உதவியும் பெற்றிருந்தார்.

இருப்பினும் சில உணர்ச்சி மற்றும் வாழ்க்கைச் சிரமங்கள் தொடர்ந்து இருந்தன.

பெற்றோரின் மனஅழுத்தம், குடும்பத்தில் ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகள், கடுமையான தண்டனைகள் போன்றவை குழந்தையின் உணர்ச்சிப் பாதுகாப்பை பாதிக்கக்கூடும்.

அதே நேரத்தில், குழந்தையின் சிரமங்களுக்கு தாயையோ தந்தையையோ மட்டும் காரணமாகக் கூற முடியாது.

குழந்தையின் மனநலத்தைப் புரிந்துகொள்ள குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த சூழலையும் அன்புடன், குற்றம் சாட்டாமல் அணுக வேண்டும்.

நாங்கள் பயன்படுத்திய அணுகுமுறை – Family Therapy

இந்தச் சூழலில் மாணவனுக்கு மட்டுமல்லாமல் பெற்றோருக்கும் உளவியல் ஆதரவு வழங்குவதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது.

தாயாருக்கான உளவியல் பயிற்சி

தாயாரின் தனிப்பட்ட மனஅழுத்தங்களையும் உணர்ச்சித் தேவைகளையும் புரிந்துகொள்வதில் கவனம் செலுத்தினோம்.

அவருக்குப் பிடித்த செயல்கள், தனிப்பட்ட இலக்குகள், விருப்பங்கள் மற்றும் வாழ்க்கையில் அவர் உருவாக்க விரும்பும் மாற்றங்களை அடையாளம் காண உதவும் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டன.

குழந்தையின் பிரச்சினைகளைப் பற்றியே தொடர்ந்து கவலைப்படுவதற்குப் பதிலாக, தன்னுடைய மனநலத்தையும் அன்றாட வாழ்க்கையையும் கவனித்துக்கொள்ளும் திறன்களை வளர்ப்பதற்கு வழிகாட்டப்பட்டது.

தந்தைக்கான வழிகாட்டுதல்

கடுமையான தண்டனைகளுக்குப் பதிலாக குழந்தையின் உணர்வுகளைக் கேட்பது, தெளிவான எல்லைகளை அமைப்பது, அமைதியாகப் பேசுவது போன்ற பெற்றோர் திறன்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது.

மாணவனுக்கான உளவியல் பயிற்சி

அவனுடைய பயம், தோல்வி பற்றிய கவலை, கோபம் மற்றும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவினோம்.

உணர்ச்சிகளை அடையாளம் காணுதல், தேவைகளை வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்துதல், கோபத்தைப் பாதுகாப்பாக நிர்வகித்தல் மற்றும் தன்னம்பிக்கையை வளர்த்தல் போன்ற திறன்கள் பயிற்சி செய்யப்பட்டன.

மாற்றம் எப்போது தொடங்கியது?

குடும்பத்தில் உரையாடும் முறை மாறத் தொடங்கியது.

தாயார் தன்னுடைய மனநலத்திற்கும் விருப்பங்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கினார்.

தந்தை தண்டிப்பதைவிடப் புரிந்துகொண்டு வழிநடத்த முயற்சி செய்தார்.

மாணவனும் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதில் படிப்படியாக முன்னேற்றம் காட்டினான்.

அவனுடைய கோபமும் பயமும் குறைந்ததாகக் குடும்பத்தினர் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

தோல்வியை எதிர்கொள்ளும் மனப்பக்குவமும் தன்னம்பிக்கையும் மேம்பட்டன.

தேவைகளையும் விருப்பங்களையும் வேறுபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளும் திறனும் வளரத் தொடங்கியது.

குழந்தை பாதுகாப்பாகவும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டதாகவும் உணரும் குடும்பச் சூழல், அதன் உணர்ச்சி வளர்ச்சிக்கு முக்கியமான ஆதரவாக இருக்கலாம்.

மனநல முன்னேற்றத்திலிருந்து சாதனைக்கான பயணம்

இந்த மாணவனின் பயணத்தில் மகிழ்ச்சியான முன்னேற்றமும் ஏற்பட்டது.

பள்ளியில் நடைபெற்ற ஒரு போட்டியில் கலந்து கொண்டு, மாநில அளவிலான அடுத்த கட்டத்திற்குத் தேர்வானதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இது அவனுடைய முயற்சியையும் திறமையையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு சாதனை.

இந்த முன்னேற்றத்திற்கு உளவியல் சிகிச்சை மட்டுமே காரணம் என்று கூற முடியாது. மாணவனின் முயற்சி, குடும்ப ஆதரவு, பள்ளி வாய்ப்புகள் மற்றும் பிற காரணிகளும் பங்களித்திருக்கலாம்.

ஆனால் மனநல ஆதரவு கிடைக்கும்போது குழந்தைகள் தங்களுடைய திறமைகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான தடைகளைச் சமாளிக்க உதவி பெறலாம்.

பெற்றோர்களே! இந்த அறிகுறிகளைக் கவனியுங்கள்

உங்கள் குழந்தையிடம்:

• அதிகமான கோபம்

• பொருட்களை உடைத்தல்

• பெற்றோரிடம் கடுமையாகப் பேசுதல்

• Google Advertisement

  பிறரைக் காயப்படுத்த முயற்சித்தல்

• தோல்வி பற்றிய தீவிரமான பயம்

• பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்தல்

• படிப்பில் திடீர் ஆர்வக்குறைவு

• நடத்தையில் பெரிய மாற்றங்கள்

போன்றவை காணப்பட்டால், அவற்றை வெறும் “கெட்ட நடத்தை” என்று மட்டும் முடிவு செய்ய வேண்டாம்.

அவற்றின் பின்னால் மனஅழுத்தம், உணர்ச்சிச் சிரமங்கள், பள்ளிப் பிரச்சினைகள் அல்லது பிற காரணங்கள் இருக்கலாம்.

அதே நேரத்தில், பிறரைக் காயப்படுத்தும் நடத்தை பாதுகாப்பானது அல்ல. அதைத் தடுக்கத் தெளிவான எல்லைகளும் உடனடி பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளும் தேவை.

குழந்தையைப் புரிந்துகொள்வதும், அதன் நடத்தைக்குப் பொறுப்பான எல்லைகளை அமைப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.

பெற்றோர்கள் என்ன செய்யலாம்?

முதலில் குழந்தையின் உணர்வுகளைக் கேளுங்கள்.

அவமானப்படுத்துவதையும் உடல் தண்டனைகளையும் தவிருங்கள்.

கோபம் அதிகமாக இருக்கும் நேரத்தில் வாக்குவாதத்தைத் தீவிரப்படுத்தாமல் பாதுகாப்புக்கு முன்னுரிமை கொடுங்கள்.

பள்ளியில் துன்புறுத்தல் அல்லது கடுமையான நடத்தைகள் உள்ளனவா என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் மனநல ஆதரவு தேவையா என்பதைக் கவனியுங்கள்.

நடத்தை மாற்றங்கள் தொடர்ந்தாலோ, பள்ளி வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டாலோ, பிறரைக் காயப்படுத்தும் அபாயம் இருந்தாலோ குழந்தை மற்றும் இளம்பருவ மனநல நிபுணரின் மதிப்பீட்டைப் பெறுங்கள்.

உடனடி வன்முறை அபாயம் இருந்தால் முதலில் அனைவரையும் பாதுகாப்பான இடத்திற்கு மாற்றி அவசர உதவியை நாடுங்கள்.

Calmscious Therapy – குழந்தையை மட்டும் அல்ல, குடும்பத்தையும் புரிந்துகொள்வோம்

குழந்தைகளின் மனநலப் பிரச்சினைகளை அணுகும்போது அவர்களுடைய உணர்வுகள், சிந்தனை முறைகள், குடும்ப உறவுகள் மற்றும் பள்ளிச் சூழல் ஆகிய அனைத்தையும் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.

Calmscious Therapy-யில் சிந்தனை மேலாண்மை, உணர்ச்சி மேலாண்மை, Acceptance, Mindfulness மற்றும் குடும்ப வழிகாட்டுதல் போன்ற அணுகுமுறைகள் தனிநபரின் தேவைகளுக்கேற்ப பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

குழந்தையின் நடத்தையை மட்டும் மாற்ற முயற்சிப்பதற்குப் பதிலாக, அதன் பின்னால் இருக்கும் தேவைகளைப் புரிந்துகொண்டு பாதுகாப்பான வளர்ச்சிச் சூழலை உருவாக்குவோம்.

உங்கள் குழந்தையிடம் திடீர் நடத்தை மாற்றங்கள், அதீத கோபம், பள்ளி செல்ல மறுத்தல் அல்லது தோல்வி பயம் காணப்படுகிறதா?

தகுதியான மனநல நிபுணரிடம் ஆலோசனை பெறுங்கள்.

Dr. Mehar Nithyan, PhD (Psychology)
Chief Psychotherapist
Founder & Director – Calmscious Psychotherapy Clinic
Salem, Tamil Nadu

Contact: 8838428286
Website: https://calmscious.com/

குறிப்பு: இது அடையாள விவரங்கள் நீக்கப்பட்ட ஒரு சிகிச்சை அனுபவத்தின் விளக்கமாகும். தனிப்பட்ட சிகிச்சை முடிவுகள் மாறுபடலாம். வெளியிடுவதற்கு முன் உரிய பெற்றோர்/பாதுகாவலர் அனுமதியும், மாணவரின் வயதுக்கேற்ற சம்மதமும் பெறப்பட வேண்டும்.