குழந்தையின் நடத்தையால் நீங்கள் பாதிக்கப்படுகிறீர்களா? அந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!

ஒரு குழந்தை அடிக்கடி கோபப்படுகிறதா?

பள்ளிக்குச் செல்ல மறுக்கிறதா?

பெற்றோர் பேசும்போது எரிச்சலடைகிறதா?

படிப்பில் கவனம் செலுத்த முடியாமல் இருக்கிறதா?

உணவு சாப்பிட மறுக்கிறதா?

அல்லது அடிக்கடி வயிற்றுவலி, குமட்டல், வாந்தி போன்ற பிரச்சினைகளைச் சந்திக்கிறதா?

இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் பெற்றோர்களுக்கு இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழலாம்.

“என் குழந்தையின் இந்த நடத்தையை எப்படி மாற்றுவது?”

ஆனால் குழந்தையின் நடத்தையை மாற்ற முயற்சிப்பதற்கு முன்பு, இன்னொரு முக்கியமான கேள்வியையும் கேட்க வேண்டும்.

“இந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் என் குழந்தை எதிர்கொள்ளும் சிரமம் என்ன?”

சில நேரங்களில் குழந்தையின் நடத்தைதான் உண்மையான பிரச்சினை என்று நாம் நினைக்கிறோம்.

ஆனால் அந்த நடத்தை, குழந்தையால் வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்த முடியாத ஒரு உணர்ச்சி அல்லது சிரமத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம்.

ஒழுக்கம் என்ற பெயரில் குழந்தைகளிடம் பயத்தை உருவாக்குகிறோமா?

நம்மில் பல பெற்றோர்களுக்கு ஒரு பொதுவான நம்பிக்கை இருக்கிறது.

“கண்டிப்பாக இருந்தால்தான் குழந்தை ஒழுக்கமாக வளரும்.”

“கோபமாகப் பேசினால்தான் சொல்வதைக் கேட்கும்.”

“பயமுறுத்தினால்தான் தவறுகளைச் செய்யாது.”

“மற்ற குழந்தைகளுடன் ஒப்பிட்டால்தான் நன்றாகப் படிக்கும்.”

இந்த எண்ணங்களுக்குப் பின்னால் பெரும்பாலும் பெற்றோரின் நல்ல நோக்கமே இருக்கும்.

“என் குழந்தை நல்ல மனிதராக வளர வேண்டும்.”

ஆனால் நல்ல நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் எல்லா செயல்களும் குழந்தைக்கு நல்ல அனுபவமாக அமையும் என்று சொல்ல முடியாது.

தொடர்ச்சியான அவமானப்படுத்துதல், கடுமையான விமர்சனம், நிராகரிப்பு, அச்சுறுத்தல் அல்லது அதிகப்படியான கட்டுப்பாடு சில குழந்தைகளின் emotional wellbeing-ஐ பாதிக்கலாம்.

பயத்தால் உருவாகும் கீழ்ப்படிதலும், புரிதலால் உருவாகும் ஒழுக்கமும் ஒன்றல்ல.

பயத்தின் காரணமாக ஒரு குழந்தை தற்காலிகமாக அமைதியாக இருக்கலாம்.

ஆனால் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்வது, பொறுப்புடன் முடிவெடுப்பது, தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது போன்ற திறன்களை வளர்க்க பாதுகாப்பான வழிகாட்டுதலும் தேவை.

குழந்தையின் மனஅழுத்தம் சிந்தனையை எப்படி பாதிக்கலாம்?

ஒரு குழந்தை தொடர்ந்து மனஅழுத்தம் அல்லது பாதுகாப்பின்மையை அனுபவிக்கும்போது, அதன் கவனம், உணர்ச்சி கட்டுப்பாடு மற்றும் சிந்தனை முறைகளில் மாற்றங்கள் ஏற்படலாம்.

சில குழந்தைகளிடம்:

• தேவையற்ற கவலை அதிகரிக்கலாம்.

• தவறு செய்துவிடுவோமோ என்ற பயம் உருவாகலாம்.

• தன்னம்பிக்கை குறையலாம்.

• படிப்பில் கவனம் செலுத்துவது கடினமாகலாம்.

• மற்றவர்களின் வார்த்தைகளை அச்சுறுத்தலாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

• Google Advertisement

  கோபம் அல்லது எரிச்சலைக் கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமம் ஏற்படலாம்.

இத்தகைய சிந்தனை மற்றும் உணர்ச்சி மாற்றங்கள் சில நேரங்களில் நடத்தையிலும் வெளிப்படலாம்.

ஆனால் எல்லா நடத்தைச் சிரமங்களுக்கும் மனஅழுத்தம் மட்டுமே காரணம் என்று கூற முடியாது. குழந்தையின் வளர்ச்சி நிலை, தூக்கம், உடல்நலம், கற்றல் சிரமங்கள், ADHD, autism போன்ற neurodevelopmental conditions மற்றும் சுற்றுப்புறச் சூழல் உள்ளிட்ட பல காரணிகளையும் கவனிக்க வேண்டும்.

குழந்தையின் நடத்தை நமக்கு என்ன சொல்லக்கூடும்?

நடத்தையைப் பார்த்து உடனடியாக குழந்தையின் குணத்தைத் தீர்மானிக்க வேண்டாம்.

“அடம்பிடிக்கிறான்”, “சோம்பேறி”, “கீழ்ப்படியாதவன்” போன்ற அடையாளங்கள் குழந்தையின் உண்மையான தேவைகளைப் புரிந்துகொள்வதைத் தடுக்கலாம்.

ஒரு குழந்தையின் அனுபவம் என்னை சிந்திக்க வைத்தது

சமீபத்தில் என்னிடம் ஒரு குழந்தை psychological support-க்காக வந்திருந்தது.

அந்தக் குழந்தைக்கு பல சிரமங்கள் இருந்தன.

பள்ளிக்குச் செல்ல விருப்பமின்மை.

அடிக்கடி கோபம்.

மற்றவர்கள் பேசும்போது எரிச்சல்.

உணவு சாப்பிடுவதில் சிரமம்.

குமட்டல் மற்றும் வாந்தி போன்ற உடல் அறிகுறிகள்.

பெற்றோர்களும் குழந்தையின் இந்த நடத்தைகளால் கவலையடைந்திருந்தார்கள்.

இதுபோன்ற சூழ்நிலையில் உடனடியாக,

“இந்தக் குழந்தையின் கோபத்தை எப்படி நிறுத்துவது?”

என்று மட்டும் அணுகுவது போதுமானதாக இருக்காது.

அதற்குப் பதிலாக குழந்தையின் அனுபவங்கள், உணர்வுகள், சிந்தனை முறைகள் மற்றும் சுற்றுப்புறச் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தோம்.

நடத்தைக்குப் பின்னால் இருக்கும் அனுபவங்களைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

குழந்தைக்கு பள்ளி என்றால் என்ன உணர்வு வருகிறது?

மற்றவர்கள் பேசும்போது ஏன் எரிச்சல் ஏற்படுகிறது?

எந்தச் சூழ்நிலைகளில் கோபம் அதிகரிக்கிறது?

குழந்தை பாதுகாப்பாக உணரும் இடங்கள் எவை?

தனது சிரமங்களை வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்த முடிகிறதா?

போன்ற கேள்விகள் மூலம் குழந்தையின் அனுபவங்களைப் புரிந்துகொள்வதில் கவனம் செலுத்தினோம்.

இத்தகைய assessment-ன் நோக்கம் குழந்தையைத் தவறாகக் குற்றம் சாட்டுவது அல்ல.

குழந்தையின் நடத்தைக்கு பின்னால் இருக்கும் காரணிகளை அடையாளம் கண்டு, அதற்கேற்ற ஆதரவை வழங்குவது.

வாந்தி, குமட்டல் அல்லது உணவு சாப்பிடுவதில் தொடர்ச்சியான சிரமம் இருந்தால் மருத்துவக் காரணங்களையும் மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும். அவற்றை மனஅழுத்தம் மட்டுமே என்று கருதக்கூடாது.

பெற்றோர்களுக்கும் Psychological Guidance வழங்கினோம்

ஒரு குழந்தையின் emotional wellbeing-ஐ ஆதரிக்கும்போது பெற்றோரின் பங்கும் முக்கியமானது.

அதனால் பெற்றோர்களும் sessions-ல் கலந்து கொண்டார்கள்.

குழந்தையிடம் எப்படிப் பேசுவது?

கோபமாக இருக்கும்போது எப்படி அணுகுவது?

எப்போது correction தேவை?

எப்போது emotional support தேவை?

வீட்டில் emotional safety-ஐ எப்படி உருவாக்குவது?

என்பது குறித்து psychoeducation வழங்கப்பட்டது.

அதன்பிறகு குழந்தையின் அன்றாட செயல்பாடுகளில் சில நல்ல முன்னேற்றங்களைப் பெற்றோர் கவனிக்கத் தொடங்கியதாகப் பகிர்ந்தார்கள்.

இது அந்தக் குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட அனுபவம். எல்லா குழந்தைகளுக்கும் ஒரே intervention ஒரே விதமான விளைவுகளைத் தரும் என்று கூற முடியாது.

குழந்தையின் நடத்தையைப் புரிந்துகொள்ள பெற்றோர் செய்யக்கூடிய 7 விஷயங்கள்

1. உடனடியாகத் திட்டுவதற்கு முன் கவனியுங்கள்

குழந்தை கோபப்படும்போது அந்தச் சம்பவத்திற்கு முன்பு என்ன நடந்தது என்பதைப் பாருங்கள்.

பசி இருக்கிறதா?

தூக்கம் குறைந்திருக்கிறதா?

School-ல் ஏதாவது நடந்ததா?

அதிகமான stimulation இருக்கிறதா?

ஒரு behaviour-ன் trigger-ஐப் புரிந்துகொள்வது சரியான response-ஐத் தேர்ந்தெடுக்க உதவும்.

2. குழந்தையின் உணர்வுகளைக் கேளுங்கள்

“ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?” என்று மட்டும் கேட்காமல்,

“இன்று உனக்கு என்ன கஷ்டமாக இருந்தது?”

“நீ கோபமாக இருப்பதற்குக் காரணம் ஏதாவது இருக்கிறதா?”

என்று அமைதியாகக் கேளுங்கள்.

குழந்தை உடனே பதில் சொல்லாவிட்டாலும் பேசுவதற்கான பாதுகாப்பான இடத்தை உருவாக்கலாம்.

3. Emotion-ஐ ஏற்றுக்கொண்டு Behaviour-க்கு Boundary அமைக்குங்கள்

குழந்தை கோபப்படுவது ஒரு emotion.

ஆனால் அடிப்பது, பொருட்களை வீசுவது அல்லது மற்றவர்களை காயப்படுத்துவது ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க behaviour அல்ல.

“நீ கோபமாக இருப்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். ஆனால் அடிப்பது சரியல்ல. முதலில் அமைதியாகலாம்.”

என்று சொல்லலாம்.

அன்பும் ஒழுக்கமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.

4. ஒப்பிடுவதைத் தவிருங்கள்

“அந்தக் குழந்தையைப் பார்.”

“உன் அண்ணனைப் போல இரு.”

என்று ஒப்பிடுவதற்குப் பதிலாக குழந்தையின் தனிப்பட்ட முன்னேற்றத்தைப் பாராட்டுங்கள்.

“நேற்றைவிட இன்று நீ முயற்சி செய்திருக்கிறாய்.”

என்பது குழந்தையின் முயற்சியை அங்கீகரிக்கும் விதமாக இருக்கும்.

5. தினமும் சிறிது Quality Time கொடுங்கள்

குழந்தையுடன் சில நிமிடங்கள் அதன் விருப்பமான விளையாட்டு அல்லது உரையாடலில் கலந்து கொள்ளுங்கள்.

அந்த நேரத்தில் correction, advice அல்லது academic pressure இல்லாமல் குழந்தையின் உலகத்தை அறிந்துகொள்ள முயற்சியுங்கள்.

இது parent–child connection-ஐ வளர்க்க உதவும்.

6. பெற்றோரின் Emotional Regulation-ஐ வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்

குழந்தையின் கோபத்திற்கு பெற்றோரும் கோபத்துடன் பதிலளித்தால் conflict அதிகரிக்கலாம்.

பெற்றோர் தங்களுடைய emotional regulation-ஐப் பயிற்சி செய்வது குழந்தையிடம் calmer response கொடுக்க உதவும்.

Calm Parent → Supportive Response → Safer Interaction

இது ஒரு பயனுள்ள parenting அணுகுமுறை; எல்லா நடத்தைச் சிக்கல்களையும் உடனடியாகத் தீர்க்கும் உத்தரவாதம் அல்ல.

7. தேவையான நேரத்தில் Professional Help பெறுங்கள்

குழந்தையின் நடத்தை நீண்ட நாட்களாகத் தொடர்ந்தால், பள்ளி வாழ்க்கை, உணவு, தூக்கம், நட்பு அல்லது குடும்பச் செயல்பாடுகளைப் பாதித்தால் professional assessment பெறுவது நல்லது.

குழந்தையின் தேவைக்கேற்ப pediatrician, child psychologist, developmental specialist அல்லது பிற பொருத்தமான நிபுணர்களின் உதவி தேவைப்படலாம்.

குழந்தைகளின் மனஅழுத்தம் உடலிலும் வெளிப்படுமா?

சில குழந்தைகளுக்கு anxiety அல்லது stress இருக்கும் போது வயிற்று அசௌகரியம், குமட்டல், தலைவலி, பசியின்மை போன்ற உடல் அறிகுறிகள் ஏற்படலாம் அல்லது அதிகமாக உணரப்படலாம்.

இதனால் அந்த symptoms கற்பனையானவை என்று அர்த்தமல்ல.

அவை உண்மையான உடல் அனுபவங்களாக இருக்கலாம்.

அதே நேரத்தில் வாந்தி, வயிற்றுவலி அல்லது உணவு சாப்பிடுவதில் சிரமத்திற்கு infection, gastrointestinal conditions மற்றும் பிற medical காரணங்களும் இருக்கலாம்.

தொடர்ச்சியான வாந்தி, நீரிழப்பு, எடை குறைவு, கடுமையான வயிற்றுவலி அல்லது பிற கவலைக்குரிய அறிகுறிகள் இருந்தால் உடனடியாக பொருத்தமான மருத்துவ உதவி பெற வேண்டும்.

மருத்துவ மதிப்பீடும் உளவியல் புரிதலும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருக்க வேண்டும்.

Positive Parenting என்பது குழந்தை விரும்புவதை எல்லாம் அனுமதிப்பதா?

இல்லை.

Positive Parenting என்பது:

குழந்தையின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வது,

மரியாதையுடன் பேசுவது,

தெளிவான விதிமுறைகளை அமைப்பது,

தவறான நடத்தையை அவமானப்படுத்தாமல் திருத்துவது,

நல்ல முயற்சிகளை அங்கீகரிப்பது,

வயதுக்கேற்ற பொறுப்புகளை கற்றுக்கொடுப்பது

போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய அணுகுமுறை.

பயமுறுத்தாமல் ஒழுக்கம் கற்றுக்கொடுக்கலாம்.

அவமானப்படுத்தாமல் தவறுகளைத் திருத்தலாம்.

நிராகரிக்காமல் எல்லைகளை அமைக்கலாம்.

அன்பையும் பாதுகாப்பையும் கொடுத்துக்கொண்டே பொறுப்பையும் வளர்க்கலாம்.

முடிவுரை: குழந்தையை மாற்றுவதற்கு முன் குழந்தையைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்

ஒரு குழந்தை கோபப்படும்போது அதன் கோபத்தை மட்டும் பார்க்காதீர்கள்.

பள்ளிக்குச் செல்ல மறுக்கும்போது அதன் மறுப்பை மட்டும் பார்க்காதீர்கள்.

படிப்பில் கவனம் குறையும்போது அதைச் சோம்பேறித்தனம் என்று மட்டும் கருதாதீர்கள்.

அந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கலாம் என்று புரிந்துகொள்ள முயற்சியுங்கள்.

சில நேரங்களில் பயம் இருக்கலாம்.

சில நேரங்களில் மனஅழுத்தம் இருக்கலாம்.

சில நேரங்களில் developmental அல்லது learning-related difficulties இருக்கலாம்.

சில நேரங்களில் உடல்நலப் பிரச்சினையும் இருக்கலாம்.

ஒரு குழந்தையின் நடத்தையைப் புரிந்துகொள்வது, தவறான நடத்தையை அனுமதிப்பது அல்ல. அந்த நடத்தையை ஆரோக்கியமாக மாற்றுவதற்கான சரியான வழியைத் தேடுவது.

அடுத்த முறை உங்கள் குழந்தையின் நடத்தையில் மாற்றம் தெரிந்தால்,

“என் குழந்தையை எப்படி மாற்றுவது?”

என்று மட்டும் கேட்காதீர்கள்.

அதற்கு முன்:

“என் குழந்தையின் மனதில் என்ன நடக்கிறது? அவனுக்கு அல்லது அவளுக்கு இப்போது என்ன தேவை?”

என்று கேளுங்கள்.

அந்த ஒரு கேள்வி உங்கள் parenting அணுகுமுறையை மாற்றுவதற்கான தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

ஒரு குழந்தைக்கு தேவையானது ஒழுக்கம் மட்டுமல்ல.

பாதுகாப்பு. அன்பு. புரிதல். வழிகாட்டுதல். பொறுப்பு. தன்னம்பிக்கை.

இவை அனைத்தும் ஒன்றாக வளரும்போதுதான் ஆரோக்கியமான குழந்தை வளர்ச்சிக்கு ஆதரவான சூழல் உருவாகிறது.

உளவியல் பேசுவோம்! குழந்தைகளின் தனித்திறன்களை அறிந்து அவர்களைப் பெருமைப்படுத்துவோம்!

குழந்தைகளின் நடத்தை மற்றும் மனநலம் பற்றிய விழிப்புணர்வுக்கு: