குழந்தையின் மூளைக்கு திருத்தம் வேண்டாம்… பாதுகாப்பான மகிழ்ச்சியான சூழல் வேண்டும்!

சமீபத்தில் ஒரு உணவகத்தில் நான் கவனித்த ஒரு சிறிய சம்பவம், குழந்தையின் மூளை எப்படி செயல்படுகிறது என்பதைப் பற்றி ஆழமாக சிந்திக்க வைத்தது.

ஒரு குடும்பம் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தது. சுமார் 10–12 வயதுடைய ஒரு சிறுவன் தண்ணீரை டம்ளரில் ஊற்றி குடித்துவிட்டு, மீதமிருந்த தண்ணீரை மீண்டும் ஜக்கில் ஊற்றிவிட்டான்.

அதைப் பார்த்த தந்தை உடனே கோபமாக,

"உனக்கு அறிவு இல்லையா? ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?"

என்று கண்டித்தார்.

சிறுவன் எதுவும் பேசவில்லை.

அமைதியாகத் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்தான்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து, உணவு ஆர்டர் செய்யும்போது அவன் தோசை கேட்டான்.

அது இல்லை என்று சொன்னார்கள்.

பிறகு வேறு ஒரு உணவை கேட்டான்.

அதுவும் இல்லை.

உடனே தந்தை மீண்டும்,

"இல்லாததைத்தான் கேட்பியா?"

என்று சத்தமாகக் கூறினார்.

அந்த சிறுவன் மீண்டும் அமைதியாகிவிட்டான்.

வெறும் அரை மணி நேரத்தில் இரண்டு முறை அவன் மனம் காயமடைந்தது.

---

தொடர்ந்து கண்டித்தால் என்ன நடக்கும்?

ஒரு நாளில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் ஐந்து முறை...

பத்து முறை...

தினமும் நடந்தால்?

அது ஒரு குழந்தையின் மனதில் நீண்டகால மனஅழுத்தத்தை உருவாக்கலாம்.

நாம் பெரியவர்கள்,

• "இப்போது திருத்தினால்தான் நல்ல குழந்தையாக வளரும்."
• "தவறை உடனே சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்."
• "சிறு வயதிலேயே ஒழுக்கம் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்."

என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் மனித மூளை வேறு விதமாக செயல்படுகிறது.

---

மூளை முதலில் பாதுகாப்பைத் தேடுகிறது

ஒரு குழந்தையின் தவறுகளை தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டும்போது,

அது மூளைக்கு ஒரு தகவலாக மட்டும் பதிவாகாது.

அது ஒரு உணர்ச்சி அனுபவமாக பதிவு ஆகிறது.

இந்த உணர்ச்சி வலி தொடர்ந்து ஏற்பட்டால்,

குழந்தை மனஅழுத்த நிலைக்கு செல்லலாம்.

அந்த நிலையில்,

• தெளிவாக சிந்திக்க முடியாது.
• புதிய விஷயங்களை கற்றுக்கொள்வது சிரமமாகலாம்.
• நடத்தையிலும் மாற்றங்கள் தோன்றலாம்.

அப்போது நாம்,

"இவன் ஏன் இப்படி நடக்கிறான்?"

என்று கேட்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில்,

குழந்தை தவறாக நடக்க விரும்புவதில்லை.

அதன் மனம் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் இருக்கலாம்.

---

திருத்துவதற்கு முன் தொடர்பை உருவாக்குங்கள்

ஒரு குழந்தை தவறுதலாக ஒரு கண்ணாடியை தட்டிவிட்டால்,

நாம் பொதுவாக,

"எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன்?"

என்று கோபப்படலாம்.

அதற்கு பதிலாக,

"பரவாயில்லை. அடுத்த முறை இன்னும் கவனமாக இருப்போம்."

என்று அமைதியாக சொல்லலாம்.

அல்லது,

சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் உற்சாகப்படுத்தும் வார்த்தைகளையும் பயன்படுத்தலாம்.

இது தவறை ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல.

முதலில் குழந்தை பாதுகாப்பாக உணர உதவுவது.

பிறகு கற்றுக்கொள்ள வழிகாட்டுவது.

---

குழந்தையின் மூளைக்கு மிகவும் தேவையானவை

ஒவ்வொரு குழந்தையும் எதிர்பார்ப்பது,

• அன்பு
• பாராட்டு
• அங்கீகாரம்
• பாதுகாப்பு
• புரிந்துகொள்ளப்படுகிறேன் என்ற உணர்வு

இந்த அனுபவங்கள் குழந்தை தன்னம்பிக்கையுடன் வளர உதவுகின்றன.

---

பயத்தால் அல்ல... புரிதலால் வளருங்கள்

பயம் மூலம் உருவாகும் ஒழுக்கம் பெரும்பாலும் தற்காலிகமானது.

ஆனால்,

அன்பு,

பாதுகாப்பு,

புரிதல்,

மரியாதை

ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வளர்க்கப்படும் பொறுப்புணர்வு நீண்டகாலம் நிலைத்திருக்கக்கூடும்.

---

பெற்றோருக்கான முக்கியமான நினைவூட்டல்

குழந்தைகளை முழுமையாக்க முயற்சிக்க வேண்டியதில்லை.

அவர்கள் பாதுகாப்பாகவும்,

மதிக்கப்படுபவர்களாகவும்,

அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுபவர்களாகவும்

உணரக்கூடிய சூழலை உருவாக்குங்கள்.

அப்படிப்பட்ட சூழலில் குழந்தைகள் தன்னம்பிக்கையுடனும், ஆர்வத்துடனும், பொறுப்புணர்வுடனும் வளர அதிக வாய்ப்பு உள்ளது.

---

முடிவுரை

குழந்தைகளுக்கு அதிகமான அறிவுரைகள் மட்டுமல்ல...

அதிகமான அன்பு, பாராட்டு, புரிதல் மற்றும் உணர்வுப் பாதுகாப்பும் தேவை.

பாதுகாப்பாக உணரும் மனம் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கும்.

அன்பில் வளர்ந்த குழந்தை, தன்னம்பிக்கையுடன் உலகை எதிர்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்ளும்.

அதுவே ஆரோக்கியமான பெற்றோரின் மிகப்பெரிய பரிசாகும்.